Yaşlıların Uzun Dönemli Bakım Hizmetleri Yoluyla Sosyal İçermesi ve Eşiktelik Yaklaşımı

Social Inclusion of Older Adults through Long Term Care Services and the Approach of Liminality

Özet

Dünya nüfusu hızla yaşlanmaktadır. Özelliklegelişmekte olan ülkelerde 65 yaş ve üzeri bireylerintoplam nüfus içinde hem sayı hem de oran olarakağırlığının dikkat çekici şekilde artmakta olduğu yaygınkabul görmektedir. Yaşlanma ile ortaya çıkan bedenselve bilişsel aksaklıklar kişilerin, üretkenlikleriniyitirmelerine hatta gündelik yaşam aktivitelerini kendikendilerine yerine getirememelerine neden olur. Biranlamda yaşlanma ile kişiler, mevcut kimliklerinden vetoplumdaki rollerinden kopmaktadır. Bu döneminbelirgin bir özelliği toplumdan dışlanmadır.Üreticiliğini kaybederek, tüketici konumuna geçen vebaşkalarının bakım desteğine ihtiyaç duyan yaşlılarınpek çok bakım işi uzun dönemli bakım sistemi içindeyer aldığından, bu sistem yaşlıların sosyal içermelerinekatkı sağlamaktadır. Bu çalışmada, yaşlanmanınekolojik boyutuna değinilerek, yaşlı bireylerinkapasiteleri ile kendini gerçekleştirme ilişkisi üzerinedurulmuştur. Ayrıca kişilerin yaşlanmadan dolayıbağımsız yaşamdan ayrılmaları ile yeni kimlik verollerini toplumun kabul etmesi arasında geçen zamaneşiktelik yaklaşımı (liminality) ile bağdaşlaştırılarak,yaşanan sosyal izolasyon sorununun uzun dönemlibakım hizmetleri uygulamalarıyla giderilebileceğininortaya konulması amaçlanmaktadır. Bu çerçevedemakalede uzun dönemli bakım hizmetleri, sosyaliçerme, yaşlanma ve yaşlı bağımlılığı, eşiktelik vekendini gerçekleştirme yaklaşımları ile birlikte elealınarak, uzun dönemli bakım hizmetlerinin sosyaliçermeye nasıl katkıda bulunduğuna yer verilmiştir.

Abstract

The world population is aging rapidly. Especially in developing countries, it is widely accepted that the weight of individuals aged 65 and over in the total population is increasing strikingly, both in number and in proportion. Physical and cognitive problems that occur with aging cause people to lose their productivity and be unable to perform daily life activities on their own. In a sense, with aging, people are detached from their existing identities and roles in society. A distinctive feature of this period is social exclusion. Since many care jobs of the elderly who have lost their productivity, become consumers, and need the care support of others, are included in the long-term care system, this system contributes to the social inclusion of the elderly. This study focuses on the relationship between the capacity of elderly individuals and selfrealization in the context of aging. It is aimed at demonstrating that social isolation problems experienced can be overcome by long-term care services by analyzing the time between individuals leaving independent life due to old-age and accepting their new identity and roles in society. In this context, the article discusses long-term care services, social inclusion, aging, and elderly dependency together with the concept of liminality and self-realization approaches.