Dergiler / Yeni Türk Edebiyatı: Hakemli Altı Aylık İnceleme Dergisi / 2015 / Sayı: 12
KAYBEDERİM KENDİMİ BEN FİLMİN GİDİŞİNDE: NÂZIM HİKMET'TE SİNEMA İZLEĞİ
- Sayı
- 2015 · Sayı: 12
- Sayfa
- 7–27
- DOI
- —
Özet
ÖZ: Bu makalede, Nâzım Hikmetin edebi metinlerinde ve gazete yazılarında sinemayı nasıl izlekleştirdiğinin çözümlenmesi amaçlanmaktadır. Nâzım Hikmette sinema izleği bilinç kavramıyla yakından ilişkilidir. Sinemanın tarihsel dinamik- lerin ve çatışmaların alegorisi olarak işlediği koşullarda toplumsal ve bireysel bilinçle sinema arasında paralellikler kurulmaktadır. Ancak, toplumsal cinsiyet, oryantalizm, sömürgecilik ve emperyalizm söz konusu olduğunda Nâzım Hikmetin izleyicinin bilincine dair söylemi etkilenme endişesi tarafından belirlenmekte- dir. Bu makalede aynı zamanda Nâzım Hikmetin sinemasının Sait Faik, Peyami Safa, Fahri Celal ve Mahmut Yesari gibi yazarlardan farkları ve benzerliklerine de işaret edilmektedir.
Abstract
This article aims to analyze how cinema was thematized in Nâzım Hikmets literary works and columns. The theme of cinema in Nâzım Hikmet is closely related with his concept of consciousness. In examples wherein cinema functioned as an allegory of historical dynamics and conflicts, Nâzım Hikmet drew a parallel between social and / or individual consciousness and cinema. On the other hand, Nâzım Hikmets discourse on the consciousness of the spectator was determined by the concept of anxiety of influence whereas the discussion was about gender, orientalism, colonialism and imperialism. This article also compares and contrasts Nâzım Hikmets cinema to the representations of cinema in the works of Sait Faik, Peyami Safa, Fahri Celal and Mahmut Yesari.