ADAYIŞ MI KAÇIŞ MI? YÖNETSEL KONTROL KARŞISINDA POSTMODERN DÖNÜŞÜM SÖYLEMİ

DEVOTION OR EMANCIPATION? POSTMODERN TURN DISCOURSE IN THE FACE OF MANAGERIAL CONTROL

Özet

Barley ve Kunda (1992) 1980 sonrası dönemde ortaya çıkan yönetim söylemlerinin örgüt kültürü üst başlığı altında birer normatif kontrol aracı olduklarını iddia etmektedir. Diğer yandan örgüt kültürünün, özünde yönetimci bakış açısına karşı eleştirel bir duruş içerdiği ve sonradan araçsallaştırıldığı da iddia edilmektedir. Postmodern dönüşüm söylemi de yönetim ve örgüt yazınında aynı dönemlerde tartışılmaya başlanmıştır. Bu dönemde ortaya çıkan yeni yönetim ve örgütlenme yaklaşımlarının niteliği ise farklı postmodernist yaklaşımlar arasında tartışma konusudur. Postmodernizmin şüpheci yorumu tarafından yönetsel kontrole karşı bir farkındalık ve özgürleşim bakış açısıyla ele alınan bu gelişmeler, postmodernizmi yeni bir tarihsel dönem olarak kabul eden yorum açısından olumlayıcı bir tarzda değerlendirilmektedir. Bu çalışma, örgüt kültürünün zaman içerisinde eleştirel bir konumdan yönetsel bir kontrol aracı haline dönüştüğü iddiasının postmodernizm söylemi için de geçerli olup olmadığını, yeni yönetim ve örgüt yaklaşımlarının yoğun biçimde gündeme geldiği insan kaynakları yönetimi alanındaki gelişmeler üzerinden tartışmaktadır.

Abstract

Barley and Kunda (1992) argued that the managerial discourses which have emerged in the period after 1980, under the organizational culture title, are means of normative control. On the other hand, it is argued that organizational culture, while taking a critical stand against the managerialist perspective is in essence subsequently, instrumentalized. Postmodern turn discourse has been discussed in management and organization literature in the same period as well. The characteristics of recent developments which have been observed in management and organization approaches have been discussed by different postmodernist approaches. While the skeptical explanation of postmodernism has examined those developments with a perspective including awareness and emancipation against the managerial control, the affirmative explanation of postmodernism has examined them affirmatively with a periodical perspective. The study discusses the argument about whether organizational culture which has transformed from a critical position to a managerial control instrument is also acceptable for postmodernism discourse in the developments in the human resources management field, in which the new management and organization approaches frequently emerge.