Dergiler / Veteriner Cerrahi Dergisi / 2004 / Cilt: 10 - Sayı: 3
Buzağılarda kırık olgularının değerlendirilmesi: 31 olgu (1996-2003)
- Sayfa
- 16–20
- DOI
- —
Özet
Uludağ Üniversitesi Veteriner Fakültesi Cerrahi Ana-bilim Dalı Büyük Hayvan Kliniğine 1996-2003 yılları arasında getirilen buzağılarda karşılaşılan kırık olgula-rının etiyoloji, insidans, kırık sınıflandırılması, radyolojik bulgular, sağaltım yöntemleri ve sonuçlan açısından irdelenmesi amaçlanmıştır. Toplam 224 buzağıdan, kırık şikayeti ile getirilen 31 buzağı (% 13,8) [29 Holstein (% 93,5) ve 2 Simmental (% 6,5), 19 erkek (% 61,3) ve 12 dişi (% 38,7), yaşları 1-15 gün (n=25, % 80,7), 16-30 gün (n=3, % 9,7), 31-120 gün (n=3, % 9,7)] çalışmanın materyalini oluşturdu. Hastalara rutin klinik ve radyolojik muayene yapıldı. Bulgulara göre konservatif kırık sağaltımı (atelli ve alçılı bandaj), operatif sağaltım ve/veya ekstremite amputasyonu gibi yöntemler uygulanarak iyileşme sonuçları takip edildi. Etiyolojik olarak incelendiğinde 25 (% 80,6) buzağıda doğum sırasında yardım ederken uygulanan hatalı yönteme bağlı, diğer 6 (% 19,4) buzağıda doğum sonrasında travmaya bağlı olarak kırık şekillendiği tespit edildi. Kırığın lokalizasyonu değerlendirildiğinde en çok meta-karpus kırıklarına (n=21, % 67,7) rastlandı, bunu femur (n=3, % 9,7), metatarsus (n=2, % 6,5), tibia (n=2, % 6,5), radius (n=2, % 6,5) ve humerus (n=l, % 3,2) kırıkları takip etti. Kırık olgularının 4'ü bilateral (metakarpus) diğerleri (n=27) unilateraldi. Kırıkların. 11 'nin .(% 35,5) açık kırık, 20'sinin (% 64,5) kapalı kırık olduğu tespit edildi. Bir metakarpus kırığı hariç metakarpus ve metatarsus kırıklarının hepsinde kırığın distal diyafizer . bölgede lokalize olduğu gözlendi. Metakarpus kırıkla-rında 10 olguda transversal, 11 olguda oblik seyirli bir kırık çizgisi olduğu ve 4 olgu dışında tüm olguların disloke kırık olduğu belirlendi. Sağaltım amacıyla konservatif olarak atelli bandaj uygulaması (n=21, .% 67,7), amputasyon (n=5, % 16,1) ve operasyon (n=3, % 9,7) yapıldı. İki olgunun (% 6,5) sahipleri sağaltım yapılmasını istemedi. Konservatif sağaltım sonrası 12 olgunun ve operasyon uygulanan olguların hepsinin iyileştiği, amputasyon yapılan olgular-dan biri hariç diğerlerinin .kesim olgunluğuna kadar beslendiği tespit edildi. Etiyolojik faktörler değerlendirildiğinde yeni doğan ve genç buzağılarda kırık proflaksisi açısından doğuma yardımın, özellikle extractio force'nin doğru yapılması ve buzağıların belli bir yaşa kadar büyüklerden separe edilmesi gerekliliği ortaya çıkmaktadır. Buzağılarda kırık olgularından, zamanında ve doğru bir yöntem kulanı-larak yapılan sağaltım prosedürleri ile, başarılı sonuçlar alınabileceği tespit edilmiştir.
Abstract
The aim of this study was to evaluate the etiology, incidence, classification, radiological findings, treatment regimen and healing results of fractures in calves referred to the Clinic of Large Animal Surgery, Uludağ University Faculty of Veterinary Medicine between 1996-2003. The material of this study comprises 31 (% 13.8) fractured calves out of 224 [29 Holstein (% 93.5) and 2 Simmental (% 6.5), 19 male (% 61.3) and 12 female (% 38.7), aged 1-15 days (n=25, % 80.7), 16-30 days (n=3, % 9.7), 31-120 days (n=3, % 9.7)]. Routine clinical and radiological examinations of the patients were performed. Depending on the findings treatment regimens like conservative fracture treatment (cast or plaster bandage), operative treatment and/or amputation of the extremity were performed and healing results were followed up. Evaluation of the etiology revealed that fractures of 25 (% 80.6) calves had occurred during parturition due to forced and wrong applied aiding, while fractures of the remaining 6 (% 19.4) cases were acquired after trauma in the post partal period. Localization of the fractures were mostly encountered on the metacarpus (n=21, % 67.7) followed by femur (n=3, % 9.7), metatarsus (n=2, % 6.5), tibia (n=2, % 6.5), radius (n=2, % 6.5), and humerus (n=l, % 3.2). Four of the fractures (metacarpus) were bilateral, the others (n=27) were unilateral. Eleven of the fractures '(% 35.5) were open, and 20 (% 64.5) were close. Except for one metacarpus fracture, all other metacarpal/metatarsal fractures were located at the diaphyseal region. Fracture lines on the metacarpal fractures were transverse in 10 cases, oblique in 11 cases, and all but 4 fractures were dislocated. Patients were treated conservatively with a cast and plaster bandage (n=21, % 67.7), amputation (n=5, % 16.1), and/or operation (n=3, % 9.7). Two owners (% 6.5) did not request for a treatment. Follow-up showed that conservatively treated 12 cases and all operated cases healed, and amputation performed cases except for one could be raised until they had reached slaughter maturity.Evaluation of etiological factors concerning fracture prophylaxis in newborn and young calves reveals that, assistance during parturition, especially correct application of forced extraction, as well as separation of the newborns for a certain time from the adults has great relevance. This study shows that good results can be achieved if fractures of calves can be treated in time and with the correct selection of a treatment regimen.