Which is More Important and Insidious in Dialysis Patients? Occult Hepatitis B or Occult Hepatitis C?

Diyaliz Hastalarında Hangisi Daha Önemli ve Sinsidir? Okült Hepatit B veya Okült Hepatit C mi?

Özet

Objectives: The aim of this study was to investigate the presence of occult hepatitis B infection (OBI) and Occult hepatitis C infection (OCI) in hemodialysis patients and to determine whether there is an activation in the follow-up or not. Materials and Methods: Demographic data, causes of renal failure, access to hemodialysis, duration of hemodialysis, alanine aminotransferase (ALT) levels, hepatitis indicators of 100 HD patients with normal ALT levels were recorded in this study. Serum anti-hepatitis B core antibody (anti-HBc) immunoglobulin G (IgG) was tested with ELISA (Architecht, Abbott). Serum hepatitis B virus (HBV)-DNA, HCV-RNA [in peripheral blood mononuclear cells (PBMNC)] were studied with “real-time” polymerase chain reaction method. Results: Anti-HBc IgG positivity was detected in 27% of patients, but with no isolated anti-HBc IgG positivity. In 4% of the patients, HBV-DNA positivity and OBI infection were detected. None of the patients showed HCV-RNA positivity in serum and in PBMNC, therefore OCI was not detected. None of the patients developed OBI or OCI activation in five-years follow-up. Renal transplantation was performed in one of the OBI patients and lifelong prophylaxis was planned with oral antiviral medication. Conclusion: Presence of OCI is lower than OBI in hemodialysis patients.

Abstract

Amaç: Bu çalışmanın amacı hemodiyaliz hastalarında okült hepatit B enfeksiyonu (OBE) ve okült hepatit C enfeksiyonu (OCE) varlığını araştırmak ve izlemde aktivasyon olup olmadığını tespit etmektir. Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya, normal alanin aminotransferaz (ALT) düzeyine sahip 100 HD hastasının demografik verileri, böbrek yetmezliği nedenleri, hemodiyalize erişim, hemodiyaliz süresi, ALT düzeyi ve hepatit göstergeleri kaydedilmiştir. Serum anti-hepatit B çekirdek antikoru (anti-HBc) immünoglobulin G (IgG), ELISA (Architecht, Abbott) ile test edilmiştir. Serum HBV-DNA, HCVRNA [periferik kan mononükleer hücrelerinde (PKMNH)] “gerçek zamanlı” polimeraz zincir reaksiyonu yöntemi ile araştırılmıştır. Bulgular: Hastaların %27’sinde anti-HBc IgG pozitifliği saptanmıştır, ancak izole anti-HBc IgG pozitifliği bulunmamaktadır. Hastaların %4’ünde HBV-DNA pozitifliği ve OBE tespit edilmiştir. Hiçbir hastada serum ve PBMNH’de HCV-RNA pozitifliği bulunmamıştır, bu nedenle OCE saptanmamıştır. Beş yıllık takip süresince hiçbir hastada OBE veya OCE aktivasyonu gelişmemiştir. OBE hastalarından birinde böbrek nakli yapılmış ve oral antiviral ile yaşam boyu profilaksi planlanmıştır. Sonuç: Hemodiyaliz hastalarında OCE varlığı OBE’den düşüktür.