Lichenoid Drug Reaction Developing During the Treatment of Recurrent Chronic Hepatitis C

Özet

Likenoid ilaç reaksiyonu, liken planusa benzeyen kutanöz ilaç reaksiyonudur. Likenoid erüpsiyonlar Tip IV gecikmiş hipersensitivite reaksiyonlarıdır. Etiyolojisinde interferonlar nadir de olsa rol oynamaktadır. Bu çalışmada, nüks kronik hepatit C virüs (HCV) enfeksiyonu tanısı ile pegile-interferon- alfa2b (PEG-IFN-α2b)/ribavirin tedavisi alan ve tedavisinin beşinci ayında likenoid ilaç reaksiyonu gelişen bir kadın hasta sunulmuştur. PEG-IFN-α2b/ ribavirin tedavisini kesmeye gerek kalmadan, bir ay süre ile topikal steroid ve antihistaminik tedavi ile şikâyetleri iyileşen hastada kalıcı viral yanıt elde edilmiştir. Kronik HCV enfeksiyonu tedavisi esnasında ortaya çıkan kserozis ve ekzematöz lezyonlar nemlendirici ve topikal steroidler ile kontrol altına alınabilir. Bu durumun hekim tarafından bilinmesinin, gereksiz doz azaltılması veya kesilmesini önleyerek, hastaların kalıcı viral yanıtını artıracağını düşünmekteyiz.

Abstract

Lichenoid drug reaction is a cutaneous reaction that resembles lichen planus. Lichenoid eruptions are classified as type IV delayed hypersensitivity reactions. Although rarely, interferons may also play a role in their etiology. In this case, we present a female patient who received pegylated-interferon-alpha 2b (PEG-IFN-α2b)/ribavirin therapy for recurrent chronic hepatitis C virus (HCV) infections, and who developed a lichenoid drug reaction during the fifth month of her treatment. Administration of a topical steroid and antihistamine treatment for a period of one month allowed the patients symptoms to be treated, and a permanent viral response to be achieved, without discontinuing the PEG-IFN-α2b/ribavirin therapy, xerosis and eczematous skin lesions that occur during the treatment of chronic HCV infection can be managed with moisturizers and topical steroids. We believe that an awareness of this possibility among physicians would help preventing any unnecessary dose reductions or discontinuations during PEG-IFN-α2b/ribavirin combination therapies, and thus contribute to a higher rate of permanent viral response among patients.