Cadmium Toxicity in Rainbow Trout (Oncorhynchus Mykiss): A Study on Heart and Muscle Tissue

Gökkuşağı Alabalıklarında (Oncorhynchus Mykiss) Kadmiyum Toksisitesi: Kalp ve Kas Dokusu Üzerine Bir Araştırma

Mehmet Resit TAYS,Muammer KIRICI,Mahinur KIRICI,Bünyamin SÖĞÜT,Mehmet Akif BOZDAYI,Seyithan TAYSI

Özet

This study aims to determine and compare oxidative stress responses in muscle and heart tissues of rainbow trout (Oncorhynchus mykiss) resulting from exposure (24, 48 and 96 hours) to sub-lethal concentrations of cadmium (1, 3 and 5 mg/L). Malondialdehyde (MDA) and Peroxynitrite (ONOOˉ) parameters were studied to determine oxidative/nitrosative stress, respectively. The MDA and ONOO− values of heart and muscle tissues showed statistically significant (P<0.05) differences between each other in terms of both hours and doses. The difference in muscle tissue ONOO− and MDA values between control and other groups was found to be statistically significant (P<0.05). Similarly difference in heart tissue ONOO− and MDA values between control and other groups was found to be statistically significant (P<0.05). For both parameters as the amount of the administered dose increased, the average of the ONOO− and MDA values obtained increased significantly. As a result, it was determined that cadmium increases ONOO− and MDA levels in heart and muscle tissues, causes stress and is toxic to fish even in small doses.

Abstract

Bu çalışma, gökkuşağı alabalığının (Oncorhynchus mykiss) kas ve kalp dokularındaki ölümcül olmayan kadmiyum konsantrasyonlarına (1, 3 ve 5 mg / L) maruz kalmadan (24, 48 ve 96 saat) kaynaklanan oksidatif stres tepkilerini belirlemeyi ve karşılaştırmayı amaçlamaktadır. Malondialdehit (MDA) ve Peroksinitrit (ONOOˉ) parametreleri sırasıyla oksidatif / nitrosatif stresi belirlemek için çalışıldı. Kalp ve kas dokularının MDA ve ONOO− değerleri, hem saatler hem de dozlar açısından birbirleri arasında istatistiksel olarak anlamlı (P<0.05) farklılıklar gösterdi. Kontrol ve diğer gruplar arasında kas dokusu ONOO− ve MDA değerlerindeki fark istatistiksel olarak anlamlı bulundu (P<0.05). Kontrol grubu ile diğer gruplar arasında benzer şekilde kalp dokusu ONOO− ve MDA değerlerinde de fark istatistiksel olarak anlamlı bulundu (P <0.05). Her iki parametre için de uygulanan doz miktarı arttıkça, elde edilen ONOO− ve MDA değerlerinin ortalaması önemli ölçüde artmıştır. Sonuç olarak kadmiyumun kalp ve kas dokularında ONOO− ve MDA düzeylerini artırdığı, strese neden olduğu ve küçük dozlarda bile balıklar için toksik olduğu tespit edildi.