Turistik Destinasyon Yönetiminde Paydaşlar Arası İlişkiler: Göller Yöresi Örneği

Stakeholder Relations in Tourist Destination Management: The Case of Lakes Region

Özet

Araştırmanın amacı Göller Yöresinin önemli iki ili olan Burdur ve Isparta illerinde turistik destinasyon yönetiminde oldukça fazla önemi olan turizm paydaşlarının birbirleriyle ilişkilerinin boyutunu etkili yönetişim bağlamında tespit etmektir. Araştırmanın amacına uygun olarak nitel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Veriler yarı yapılandırılmış görüşme, katılımcı gözlem ve ilgili yöreye ilişkin yazılı ve görsel dokümanların incelenmesiyle toplanmıştır. Verilerin analizi tümevarımsal içerik analizi yöntemiyle gerçekleştirilmiştir. Araştırma bulguları yörenin oldukça fazla turizm avantajı olmasına rağmen, bu avantajdan yeteri kadar faydalanılamadığını ortaya koymuştur. Aynı zamanda yörede turizminin alt ve üst yapısı, tanıtım ve pazarlaması, imajı, yatırım ve projeleri, paydaşların birbirleriyle ilişkileri konularında yetersizliklerin olduğu ve bunun sonucunda etkili destinasyon yönetişimin yörede sağlanmadığı tespit edilmiştir. Dolayısıyla, yörede etkili destinasyon yönetişimin sağlanması ve yöre turizminin gelişmesi için paydaşlar arası ilişkilerin planlama, liderlik, koordinasyon, iş birliği, iletişim, kararlara katılım, bilgi paylaşımı ve bağlılık konularında artırılması gerekmekte olduğu bulgusuna ulaşılmıştır.

Abstract

The aim of the study is to determine the size of the relations between the tourism stakeholders of Burdur and Isparta provinces, which are two important cities of the Region of Lakes, in the context of effective governance. Qualitative research method was used for the purpose of the study. Data were collected through semi-structured interview form, participant observation, written and visual documents related to the particular region and analyzed through inductive content analysis. Findings of the study show that though the region has a lot of tourism advantages, these advantages are not utilized adequately. Besides, it is argued that the region is unable to provide effective destination governance due to the deficiencies on the sub and super structure of tourism, promotion and marketing, public opinion, investment and projects, relationship of the stakeholders. Therefore, it has been found that interstakeholder relations need to be increased in terms of planning, leadership, coordination, cooperation, communication, participation in decisions, information sharing and commitment to ensure effective destination governance in the region and development of local tourism.