Dergiler / Türk Üroloji Dergisi/Turkish Journal of Urology / 2009 / Cilt: 35 - Sayı: 2
A comparison of shock wave lithotripsy, semirigid and flexible ureteroscopy in the management of proximal ureteral calculi
- Sayfa
- 101–107
- DOI
- —
Özet
Amaç: Proksimal üreter taşlarının tedavisinde vücut dışı şok dalga tedavisi (ESWL), semirijid üreteroskopi (ÜRS) ve fleksibl ÜRS’nin etkinliği karşılaştırıldı. Gereç ve yöntem: Çalışmada soliter ve radyoopak proksimal üreter taşı nedeniyle tedavi edilen 165 hasta (103 erkek, 62 kadın; ort. yaş 43±10; dağılım 18-62) değerlendirildi. Bu hastaların 83’ünde (%50.3) ESWL, 54’ünde (%32.7) semirijid ÜRS, 28’inde (%17) fleksibl ÜRS uygulandı. Bu yaklaşımlardan elde edilen sonuçlar karşılaştırıldı. Bul¬gu¬lar: Şok dalga tedavisi grubunda üç seans sonunda 77 hastada (%92.8), semirijid ÜRS grubunda tek seferde 41 hastada (%75.9) ve fleksibl ÜRS grubunda tek seferde 27 hastada (%96.4) taşsızlık elde edildi. Şok dalga tedavisi grubunda başarısızlık nedeni dört hastada impakte taş varlığı, iki hastada taş yolu oluşumu idi. Bu hastalarda endoskopi sonrası taşsızlık elde edildi. Semirijid ÜRS grubunda 13 olguda (%24.1) görülen başarısızlığın en sık nedeni taş migrasyonu (n=9, %16.7) idi. Diğer nedenler makroskopik hematüri (n=2, %3.7), taşa ulaşamama (n=1, %1.9) ve üreter avülzyonu (n=1, %1.9) idi. Bu gruptaki başarısızlıklar ESWL (n=10), fleksibl ÜRS (n=2) ve açık cerrahi (n=1) ile giderildi. Fleksibl ÜRS grubunda üç hastada (%10.7) böbreğe kaçan taşlar ameliyat sırasında böbrekten alındı ve taşsızlık sağlandı. Bu gruptaki tek başarısızlık (%3.6) nedeni mukozal hasara bağlı kanama idi ve bu hasta ESWL ile tedavi edildi. Tedavi gruplarının hiçbirinde işlemle ilgili üreter striktürü gelişmedi. So¬nuç: Proksimal üreter taşlarına yaklaşımda ESWL etkili ve başarılı bir tedavi yöntemi olmasına rağmen, taşların tek seferde hızlı ve etkili bir şekilde temizlenmesini isteyen hastalarda fleksibl ÜRS de etkili ve güvenilir bir tedavi seçeneğidir.
Abstract
Objective: We compared the efficacy of extracorporeal shock wave lithotripsy (ESWL), semirigid and flexible ureteroscopy (URS) in patients with proximal ureteral calculi. Materials and methods: The study included 165 patients (103 males, 62 females; mean age 43±10 years; range 18 to 62 years) who were treated for a single radiopaque proximal ureteral stone in three clinics. Treatment modalities included ESWL (n=83, 50.3%), semirigid URS (n=54, 32.7%), and flexible URS (n=28, 17%). The results obtained from each of the three approaches were compared. Results: While 77 patients (92.8%) in the ESWL group were stone-free after three sessions, 41 patients (75.9%) and 27 patients (96.4%) were stone-free after a single-step procedure in semirigid and flexible groups, respectively. Reasons for failure in the ESWL group were impacted stone in four patients and steinstrasse formation in two patients. These patients were eventually managed by endoscopy. Of 13 failures (24.1%) in the semirigid group, the most frequent cause was stone migration into the kidney (n=9, 16.7%), followed by macroscopic hematuria (n=2, 3.7%), inability to reach the stone (n=1, 1.9%), and ureteral avulsion (n=1, 1.9%). These patients were further managed by ESWL (n=10), flexible URS (n=2), or open surgery (n=1). In the flexible group, the stones migrated into the kidney in three cases (10.7%), but they were immediately removed during the operation. The only failure (3.6%) in this group was associated with bleeding originating from mucosal injury, which was further treated with ESWL. No procedure-related ureteral strictures occurred during the follow-up. Conclusion: Even though ESWL is a successful treatment modality in the management of proximal ureteral calculi, flexible URS may be an effective and safe alternative in patients demanding an efficient and quick stone relief in a single session.