Dergiler / Türk Üroloji Dergisi/Turkish Journal of Urology / 2007 / Cilt: 33 - Sayı: 2
İnmemiş testise eşlik eden inguinal herni tamirinde skrotal insizyonun sonuçları
- Sayfa
- 181–184
- DOI
- —
Özet
Bu çalışmamızda skrotal orşiyopeksinin kriptorşidizme inguinal herninin eşlik ettiği olgulardaki etkiliğini retrospektif olarak değerlendirmeyi amaçladık. Eylül 2002-Aralık 2005 arasında gerçekleştirilen 204 skrotal orşiyopeksi ameliyatından ameliyat sırasında inguinal herni tespit edilerek inguinal herni tamiri de yapılan 72 olgu çalışmaya alındı. Skrotal orşiyopeksi sırasında aynı insizyondan inguinal herni tamiri de yapıldı. Testis yerleşimi, boyutu, herni onarımının başarısı ameliyatın 1. yılında kontrol edildi. Veriler retrospektif olarak değerlendirildi. Toplam 72 skrotal orşiyopeksinin 60’ı (%83,3) başarılı olarak tamamlandı. Kalan 12 (%16.7) olguda ise yetersiz mobilizasyon nedeni ile klasik inguinal orşiyopeksiye dönüldü. Olguların 25’inde (%34,7) testis süperfisiyal inguinal kanal yerleşimli, 47’sinde (%65,3) ise testis inguinal kanal içinde yerleşmiş idi. Testisi, süperfisiyal inguinal kanal yerleşimli olan 25 olgunun 4’ünde (%16), inguinal kanal içerisinde yerleşmiş olan 47 hastanın da 8’inde (%17,02) klasik inguinal orşiyopeksiye dönüldü. Ortalama ameliyat süresi 21 dakika (17-33 dk) olarak tespit edildi. Skrotal orşiyopeksi klasik orşiyopeksiye oranla daha kısa ameliyat süresi, daha iyi kozmetik sonuç, ameliyat sonrası daha az ağrı ve ek skrotal insizyon gerektirmemesi gibi üstünlükleriyle inmemiş testise eşlik eden inguinal herni tamirinde de başarı ile uygulanabilen bir teknik olup daha sık tercih edilmelidir.
Abstract
Introduction: This study was retrospectively performed to evaluate the effectiveness of the scrotal orchiopexy in children together with the inguinal hernia. Materials and Methods: Between September 2002- December 2005, 72 children together with inguinal hernia of 204 cases (% 35.2) were included in this study. During scrotal orchiopexy, inguinal hernia repair was also performed with same incision. The testicular position, size and success of the hernia repair were assessed again at one year of follow-up. Results: Scrotal orchiopexy was attempted in 72 cases and was successful in 60 (83.3%); the remaining 12 patients required conversion to traditional inguinal orchiopexy because of inadequate mobilization. In 25 children (34.7%), the testis was superficial inguinal canal and 47 cases (65.3%), their testes were located within the inguinal canal. Conversion to the classical inguinal orchiopexy was performed in 4 children of 25 (16%), and in 8 children of 47 (17%), respectively. The mean operation time was 21 (17-33) minutes. All patients had satisfactory scrotal placement at first year’s follow-up. Only one hernia recurrence was encountered. Conclusion: Scrotal orchiopexy is an effective treatment modality to the inguinal hernia repair in the cases with cryptorchidism, due to its shorter operation time, better cosmetic results, less postoperative pain and no need of an additional scrotal incision, and it may be preferred as a treatment technique in such cases.