Renal hücreli karsinomda trombositozun klinik önemi

Özet

Reaktif veya sekonder trombositoz çeşitli tümöral süreçlerde gözlenebilmektedir. Bu çalışmada, RHK'lu hastalarda trombositoz sıklığını ve ilk tanı sırasında saptanan trombositoz ile sağkalım arasındaki ilişki araştırılmıştır. Kurumumuzda patolojik olarak RHK tanısı almış 111 olgunun kayıtları retrospektif olarak incelendi. Tam kan sayımında trombosit değerlerinin 400.000/$\mu$l'den yüksek olması trombositoz olarak kabul edildi. Hastalar trombosit sayısı normal (Grup A) ve trombositozu olanlar (Grup B) olmak üzere iki gruba ayrıldı. Trombosit değerleri ile sağkalım oranları karşılaştırıldı. Ortanca izlem 69 ay (min:3-mak:142) idi. Tüm hastaların 16'sında (%14.7) trombositoz saptandı. Hastaların tanı anındaki trombosit sayıları ile hemoglobin konsantrasyonları arasında ters, eritrosit sedimentasyon hızı (ESH) oranları arasında pozitif bir ilişki olduğu gözlendi (sırası ile, p=0.0001 ve p=0.004). Trombositozu olan ve olmayan hastalar, ortanca yaş, cinsiyet, klinik evre, nodal tutulum, histolojik tip ve metastatik hastalık varlığı açısından karşılaştırıldığında arada farklılık bulunmadı. Kötü farklılaşmış tümörü olan hastalarda trombositozun daha fazla olduğu gözlendi (p=0.008). Grup A ve Grup B hastaların 5 yıllık kümülatif sağkalım oranları sırası ile %63.4 ve %43.7 olarak bulundu (p=0.09). Lokalize hastalığı olan 56 olgu göz önüne alındığında, bu olgularda da trombositoz ile progresyon ve sağkalım bakımından farklılık bulunmadı. RHK'lı hastalarda trombositoz kötü prognozla ilişkili olduğu bilinen anemi, yüksek ESH ve kötü farklılaşma gibi parametrelerle yakın bir ilişki göstermekle birlikte, bunun sağkalım üzerine belirgin bir etkisi yok gibi görünmektedir.

Abstract

Reactive or secondary thrombocytosis is commonly observed in a variety of neoplastic disorders. This study was undertaken to determine the incidence and the association between pretreatment platelet counts and survival in renal cell carcinoma (RCC). Charts of 111 patients with pathologicaly proven RCC were reviewed. Thrombocytosis was defined as a platelet count above 400 000/$\mu$l. Patients were subgrouped according to their peripheric platelet count into Group A 'normal platelets' and Group B 'thrombocytosis'. Overall survival was compared between these groups. Median follow-up was 69 months (range, 3-142). Thrombocytosis was present in 16 patients (14.7%) with RCC. The hemoglobin concentrations of patients obtained at the time of diagnosis were negatively correlated with platelet counts (p=0.0001), whereas there was a positive correlation between thrombocyte levels and erythrocyte sedimentation rates (ESR) (p=0.004). No association was found between platelet counts and patients' age, sex, median age, clinical stage, nodal involvement, histological subtype and metastatic disease. A close relation between thrombocytosis and higher tumor grade was observed (p=0.008). The cumulative five-year survival of Group A and Group B patients were 63.4% and 43.7%, respectively (p=0.09). When only 56 patients with localized RCC were taken into consideration, no significant difference between disease progression and survival was found. Elevated platelet counts are associated with the presence of anemia, high ESR and higher tumor grade in RCC. However, thrombocytosis alone does not appear to have an influence on the survival of patients with RCC.

Anahtar kelimeler: Karsinom, renal hücreli,Trombositoz,Seyir,Geriyedönük çalışma