Alt üriner sistem semptomu olan BPH’lı hastalarda gün içi üroflov ölçütlerindeki değişimler

Anıl Hasan ATALAY,Levent TÜRK,Gökhan TOKTAŞ,Murat DEMİRAY,Aziz TOKER,Erdinç ÜNLÜER

Özet

Bu çalışmada, BPH’lı hastalarda ve kontrol gurubu olarak seçilen varikosel hastalarında gün içindeki üroflov ölçütlerinde oluşan farklılıkları değerlendirmeyi amaçladık. Şubat 2003 - Haziran 2005 tarihleri arasında BPH ve varikosel tanısıyla interne edilen hastalar çalışmaya alındı. Üretra darlığı, üriner infeksiyon, prostat kanseri, kollum sklerozu, mesane taşı, mesane tümörü olanlar veya daha önce bu hastalıklar nedeni ile ameliyat geçirenler, son bir ay içinde mesane kateteri takılmış olanlar, son bir hafta içinde BPH nedeniyle medikal tedavi alan hastalar çalışma dışı bırakıldı. Miksiyon miktarı 100 cc’den az olan üroflov sonuçları çalışmaya alınmadı. Hastalar BPH gurubu (1. grup) ve varikosel gurubu (2. grup) olarak iki guruba ayrıldı. BPH gurubunda 47 ve varikosel gurubunda 46 olmak üzere toplam 93 hasta değerlendirildi. Yaş ortalaması, 1. grup ve 2. grupta sırasıyla; 62,83±7,04 (45-73), 26,17±5,53 (15-59) idi. Çalışmada Laborie üroflov cihazı kullanıldı. Her hastaya, saat 7-8 (1. ölçüm), saat 11-12 (2. ölçüm), saat 16-17 (3. ölçüm) ve saat 20-21’de (4. ölçüm) olmak üzere 4 kez ardışık olarak üroflov yapıldı. Her testte en çok flow, ortalama flov, idrar volümü kaydedildi. Elde edilen değerler Wilcoxon Signed Rank testi kullanılarak karşılaştırıldı. 1. grupta en çok flov açısından 4. ölçümlerin, 1. 2. ve 3. ölçümlerden istatistiksel açıdan anlamlı derecede yüksek olduğu saptandı. Ortalama flov bakımından da 4. ölçümlerin 2 ve 3. ölçümlerden istatistiksel açıdan anlamlı derecede yüksek olduğu saptandı (p 0,05). 2. grupta en çok flov açısından 4. ölçümlerin 1 ve 3. ölçümlerden istatistiksel açıdan anlamlı derecede yüksek olduğu saptandı (p<0,05). Bu çalışmada her iki grupta en çok flov, ortalama flov ve işeme volümü açısından saat 20-21’deki değerler daha yüksek bulunmuştur. Eğer alt üriner sistem obstrüksiyonunu değerlendirmek için sadece saat 20-21’deki üroflov değerleri dikkate alınsaydı hastaların %10’u normal kabul edilecekti. Bu bulgular üroflovların akşam saatlerinde yapılmasının yanlış sonuçlara yol açabileceğini düşündürmektedir. Bu konuda kesin bir yargıya varmak için daha çok sayıda hasta ile ve multisentrik çalışmalara ihtiyaç vardır.

Abstract

Introduction: The aim of this study was to evaluate changes that occurred in uroflow parameters during daytime in patients with BPH and varicocele patients who were chosen as a control group. Materials and Methods: Patients who were hospitalized with the diagnosis of BPH and varicocele between February 2003 and June 2005 participated in this study. Those patients suffering from urethra stenosis, urinary infection, prostate cancer, bladder neck sclerosis, bladder stones and tumors, or those who had an operation due to aforementioned disorders, and the patients who had to have a bladder catheter within the last one month, and finally the patients who received medical treatment due to BPH were excluded from the study. The uroflow results where the miction amount was less than 100 cc were disregarded. The patients were divided into two: Group 1 with 47 patients and Group 2 with 46 patients, amounting to 93 patients. The average age for each group was 62.83±7.04 (45-73) and 26.17±5.53 (15-59) respectively. The device used in the case study was Laborie Uroscan uroflowmeter. Uroflow was administered to each patient four times; between 7.00 and 8.00 a.m. (assessment 1); between 11.00 and 12.00 a.m. (assessment 2); between 4.00 and 5.00 p.m. (assessment 3); and between 8.00 and 9.00 p.m. (assessment 4). In each test, maximum flow, average flow, and urine volume were recorded. The results were compared by means of the Wilcoxon signed rank test. Results: In the first group, fourth assessments were found to be significantly higher than the first, second and third assessments in terms of maximum flow. Considering the average flow, the fourth assessments were also identified to be significantly higher than the second and third assessments (p<0.05). There was no significant difference between the assessments 1 v 2, 1 v 3, 2 v 3 (p>0.05). In the second group, the fourth assessments were found to be significantly higher than the first and the third assessments with respect to the maximum flow (p<0.05). Conclusion: In the present study, the values recorded between 8.00 and 9.00 p.m. were found to be higher in terms of maximum flow, average flow and urine volume in both groups. If only the uroflow values taken between 8.00 and 9.00 p.m. had been taken into consideration in evaluating the lower urinary system obstruction, 10 % of the patients would have been considered normal. These results suggest that it will be misleading if the uroflows are administered during the evening. In order to reach a definite judgement on this issue, there is a need to carry out the experiment with a greater number of patients and in a multi-centric manner.