Dergiler / Türk Üroloji Dergisi/Turkish Journal of Urology / 2009 / Cilt: 35 - Sayı: 4
İlk 76 renal ünitede perkütan nefrolitotomi sonuçlarımız
- Sayfa
- 293–297
- DOI
- —
Özet
Amaç: Böbrek taşlarının tedavisinde kullanılan başlıca yöntemler beden dışı şok dalga ile taş kırma (SWL), perkütan nefrolitotomi (PNL), açık cerrahi, ya da PNL ve SWL kombinasyonudur. Bu çalışmada böbrek taşı olan hastalarda PNL yönteminin başarı ve komplikasyon oranlarını retrospektif olarak inceledik. Gereç ve yöntem: Kasım 2007 ile Aralık 2008 arasında 76 böbrek taşı hastasına (yaş ortalaması 32.5; dağılım 4-71) PNL uygulandı. Ortalama taş yükü 5.54 (dağılım 2-16) cm2 idi. Hastaların 71’ine subkostal, 5’ine interkostal PNL giriş uygulandı. İşlem sonrası nefrostomi tüpü konuldu. Hastalar postoperatif ikinci gün abdominal radyografi ile, postoperatif üçüncü ayda ise intravenöz pyelografi ile değerlendirildi. Bulgular: Ortalama operasyon süresi 105.94 (dağılım 50-200) dk, hastanede kalış süresi 2.97 (dağılım 2-5) gün idi. İşlem sonrası ≤4 mm taşlar da başarı kabul edildiğinde toplam başarı oranı (57/76) %75 oldu. Onbir olguda (%14.4) kanama nedeni ile kan transfüzyonu uygulandı. Üç olguda (%3.9) pelvis laserasyonu, 2 olguda (%2.6) hidro pönomotoraks, 3 olguda (%3.9) ameliyat sonrası dönemde yüksek ateş (>38°C) görülürken 4 olguda (%5.2) girişim sonrası taşa ulaşılmayıp açık eksplorasyona geçildi. Bir olguda (%1.31) ise taşa ulaşılmayıp ameliyat sonlandırıldı. Ondört olguda ≥4 mm rezidü taş olduğu tespit edilip SWL’ye gönderildi. Sonuç: Belli bir vaka sayısından sonra artan deneyimle PNL girişimleri yüksek başarı oranları, kısa hastanede kalış süresi ve kabul edilebilir komplikasyon oranları ile böbrek taşlarında etkili ve güvenli bir tedavi seçeneğidir.
Abstract
Objective: Main treatment modalities for renal stones are extracorporeal shock wave lithotripsy (SWL), percutaneous nephrolithotomy (PNL), open surgery, or combination of PNL and SWL. In this retrospective study, we evaluated the success and complication rates of PNL in patients with renal calculi. Materials and methods: From November 2007 to December 2008, 76 renal stone patients (mean age 32.5; range 4-71 years) were treated with PNL. The mean stone burden was 5.54 (range 2-16) cm2. For 71 and 5 patients, subcostal and intercostal PNL accesses were performed, respectively. A nephrostomy tube was placed at the end of the procedure. Patients were evaluated with abdominal radiography on postoperative second day and with intravenous pyelography at postoperative third month. Results: Mean operation time was 105.94 (range 50-200) min and hospitalization duration was 2.97 (range 2-5) days. When the stones ≤4 mm were accepted in the successful group, total success rate was 75% (57/76). For 11 patients (14.4%), blood transfusion was performed for bleeding. Pelvic laceration, hydropneumothorax, and fever (>38°C) were seen in 3 (3.9%), 2 (2.6%), and 3 (3.9%) patients. Four patients (5.2%) underwent open surgical procedure due to the failure of PNL, while the operation was terminated in one (1.31%) due to the same reason. Fourteen patients with ≥4 mm residual fragments were considered for SWL. Conclusion: After a certain number of patients with increasing experience, PNL can be considered as an effective and safe treatment option for renal stones with high success rates, short duration of hospitalization, and acceptable complication rates.