Testicular serum chitotriosidase levels in varicocele patients

BARIŞ KUZGUNBAY,İsmail KURT,Murat Tuğrul EREN,Adnan HAŞİMİ,Gökhan KÖSE,Muhammed ERDAL

Özet

Amaç: Varikosel patofizyolojisini araştırmak amacıyla varikosel hastalarında serum kitotirozidaz seviyesini inceledik. Gereç ve yöntem: 2008 yılında Ankara Askeri Hastanesi’nde sol varikosel tanısı ile sol varikoselektomi ameliyatı olan 38 hasta sperm sayılarına göre iki gruba ayrıldı. Grup 1 (n=19) sperm sayısı ≤20x106 sperm/mL olan hastalardan (oligospermik), Grup 2 (n=19) ise sperm sayısı >20x106 sperm/mL olan hastalardan (normospermik) oluşmakta idi. Serum kitotirozidaz seviyeleri hem brakial hem de testiküler venlerden elde edildi. Bulgular: Hastaların ortalama sperm sayısı Grup 1 için 13.3±7.2x106 sperm/mL, Grup 2 için 54.8±23.1x106 sperm/mL idi. Grup 1’de hastaların ortalama brakial serum kitotirozidaz seviyesi 41.1±27.8 nmol/saat/mL, ortalama testiküler serum kitotirozidaz seviyesi 40.5±27.4 nmol/saat/mL idi. Grup 2’de hastaların ortalama brakial serum kitotirozidaz seviyesi 28.6±22.8 nmol/saat/mL, ortalama testiküler serum kitotirozidaz seviyesi 28.1±22.1 nmol/saat/mL idi. Ortalama testiküler ve brakial serum kitotirozidaz seviyeleri Grup 1’de Grup 2’den daha fazla olmasına rağmen, aradaki fark istatiksel olarak anlamlı seviyeye ulaşmamıştır (brakial için p=0.188, testiküler için p=0.220). Sonuç: Bu çalışma brakial serum kitotirozidaz seviyelerinin testiküler kitotirozidaz seviyesini yansıttığını göstermektedir. Oligospermik varikosel hastalarının testiküler serum kitotirozidaz seviyelerindeki yükseklik, istatiksel olarak anlamlılığa ulaşmamıştır. Bununla beraber, daha geniş seriler içeren çalışmalara ihtiyaç vardır.

Abstract

Objective: We evaluated serum chitotriosidase levels in varicocele patients to investigate the pathophysiology of varicocele. Materials and methods: In 2008, 38 patients who underwent left varicocelectomy with a diagnosis of left varicocele were divided into two groups based on their sperm counts. Group 1 (n=19) consisted of patients whose sperm counts were ≤20x106 sperm/mL (oligospermia), and group 2 (n=19) consisted of patients whose sperm counts were >20x106 sperm/mL (normospermia). Serum chitotriosidase levels were determined from samples obtained from the brachial and testicular veins. Results: The mean patient sperm counts were 13.3±7.2x106 sperm/mL in Group 1 and 54.8±23.1x106 sperm/mL in Group 2. In Group 1, the mean patient brachial serum chitotriosidase level was 41.1±27.8 nmol/ hour/mL, and the mean testicular serum chitotriosidase level was 40.5±27.4 nmol/hour/mL. In Group 2, the mean patient brachial serum chitotriosidase level was 28.6±22.8 nmol/hour/mL, and the mean testicular serum chitotriosidase level was 28.1±22.1 nmol/hour/mL. Although the mean brachial and testicular chitotriosidase levels were higher in Group 1 than in Group 2, this difference was statistically insignificant (p=0.188 and p=0.220 for the brachial and testicular levels, respectively). Conclusion: The study demonstrates that brachial chitotriosidase levels are representative of testicular chitotriosidase levels. The increase in testicular serum chitotriosidase levels in oligospermic varicocele patients does not achieve statistical significance. However, further studies with larger sample sizes are needed.