Dergiler / Türk Üroloji Dergisi/Turkish Journal of Urology / 2007 / Cilt: 33 - Sayı: 3
Yüzeyel mesane kanserinde erken radikal sistektomi: Daha önce uygulanmış olan tedavilerin ve klinik evrelendirmenin sağkalıma etkisi: Ön rapor
- Sayfa
- 278–283
- DOI
- —
Özet
Bu çalışmada yüksek riskli yüzeyel mesane kanserinde erken radikal sistektomi sonuçlarının analizi yapıldı. Bununla birlikte, daha önce uygulanmış olan tedavilerin ve klinik evrelendirmenin sağkalım üzerine olan etkisi araştırıldı. 1999 ve 2003 yıllan arasında yüzeyel ürotelyal kanseri nedeniyle radikal sistektomi yapılan 32 hastanın (ortalama yaş: 61.9±10.5 yıl) kayıtlan incelendi. Hastalann %28'ine (n:9) intravezikal tedaviye dirençli, tekrarlayan, yüksek riskli yüzeyel mesane kanseri nedeniyle, %72'sine (n:23) ise yüksek dereceli, primer, multifokal hastalık nedeniyle erken radikal sistektomi yapıldı. Klinik ve patolojik evreler karşılaştırıldığında 7 hastada (%21.9) klinik olarak düşük evrelendirme yapıldığı ortaya çıktı. Patolojik evrelemeye göre 9 (%28.1) hastada pTa, 17 (%53.1) hastada pTl, 3 (%9.4) hastada pT2 ve 3 (%9.4) hastada ise pT3-4 hastalık saptandı. Hiçbir hastada lenfatik veya viseral metastaz yoktu. Ortalama 32.7±6.8 aylık izlem sonrasında, ortalama sağkalım pT2) %33.3 olarak ölçüldü (p<0.01). Genel olarak 3 yıllık kansere özgü sağkalım oranı %90.5 ölçüldü. İntravezikal tedaviye refrakter, tekrarlayan yüzeyel mesane kanseri nedeniyle sistektomi yapılanlarda kansere özgü mortalite oranı %22.2 iken, aynı oran intravezikal tedavi almamış, yüksek riskli, primer yüzeyel hastalığı olanlarda %4.34 olarak hesaplandı (p<0.01). . Erken radikal sistektomi, yüksek riskli yüzeyel mesane kanserinde sağkalım oranı açısından oldukça başarılı bir tedavi seçeneğidir. İntravezikal tedavinin başarısız olduğu olgularda ise ertelenmemesi gereken bir girişim olarak düşünülebilir.
Abstract
Introduction: In this study, we analyzed the outcome of early radical cystectomy in patients with high-risk superficial bladder cancer and assessed the impact of previous treatments as well as pathological understaging on survival rates. Materials and Methods: We retrospectively reviewed the records of 32 patients (mean age: 61.9Ü0.5 years) who underwent radical cystectomy due to superficial bladder cancer at our institution between 1999 and 2003. Results: A total of 9 patients (28%) had recurrent, high-risk bladder cancer refractory to intravesical treatment modalities. On the other hand, 23 patients (72%) underwent cystectomy due to high grade, multifocal disease without receiving any intravesical instillation. The comparison of clinical and pathological stages revealed out that, 7 patients (21.9%) were clinically understaged. 9 (28.1%) patients had pTa, 17 (53.1%) patients had pTl, 3 (9.4%) patients had pT2 and 3 (9.4%) patients had pT3-4 disease. Lymphatic or visceral metastasis was not evident in any case. After a mean follow-up period of 32.7±6.8 months, overall survival in patients with <pTl disease was 92.3%. However clinically understaged patients (>pT2) had an overall survival rate of 33.3% (p<0.01). Overall 3-year cancer-specific survival rate was 90.5%. Cancerspecific mortality rate was 22.2% in patients with recurrent, high-risk bladder cancer and 4.34% in patients with primary, high-grade, multifocal disease (p<0.01). Conclusion: Early radical cystectomy in patients with high-risk superficial bladder cancer provides satisfactory results regarding overall survival. Especially in patients in whom intravesical treatment fail, it should not be deferred.