The need for additional equipment after ESWL in ureteroscopic lithotripsy

Bayram GÜNER,Turhan ÇAŞKURLU,Ayhan KARAKÖSE,Lütfi CANAT,Gökhan ATIŞ,Cenk GÜRBÜZ

Özet

Amaç: Çalışmanın amacı vücut dışı şok dalga tedavisi (ESWL) başarısız olmuş hastalarda üreteroskopik litotripsi (ÜRS) sonuçlarımızı incelemek ve geçirilmiş ESWL öyküsünün ÜRS esnasında alet kullanımı, operasyon süresi ve başarı üzerine olan etkisini değerlendirmektir. Gereç ve yöntem: 2008-2011 yılları arasında iki merkezde yapılan ÜRS vakaları retrospektif olarak değerlendirildi ve geçirilmiş ESWL öyküsüne göre hastalar iki gruba ayrıldı. ESWL öyküsü olan 39 hasta Grup 1, ESWL öyküsü olmayan 116 hasta Grup 2 olarak tanımlandı. Bulgular: Her iki grubun demografik verileri benzerdi. Grup 1de başarısızlık ve aksesuar alet kullanımı istatistiksel olarak daha yüksekti. Operasyon süresi Grup 1de daha uzun olarak tespit edildi. Geçirilmiş ESWL öyküsü olanlarda yeniden operasyon, balon dilatasyon gereksinimi ve üreter kateteri gereksinimi ESWL öyküsü olmayan hastalarla benzerdi. Ancak geçirilmiş ESWL öyküsü olanlarda aksesuar alet kullanımı %56 oranında artmakta idi. Stone cone, en sık kullanılan aksesuar alet idi. Grup 1deki hastaların %17.9unda balon dilatasyon gereksinimi oldu. Sonuç: ESWL başarısızlığı sonrası ÜRS esas tedavi yöntemidir. Geçirilmiş ESWL öyküsü olanlarda aksesuar alet kullanım gereksinimi artmaktadır.

Abstract

Objective: This study evaluated our results with ureteroscopic lithotripsy (URS) in patients with failed extracorporeal shock wave lithotripsy therapy (ESWL) and examined the effect of previous ESWL on the use of tools during URS, operating time, and outcome. Materials and methods: URS performed in two centers between 2008 and 2011 was reviewed retrospec- tively. The patients were divided into two groups according to the history of previous ESWL: 1) patients who underwent ESWL previously (n=39) and 2) no previous ESWL (n=116). Results: The demographic data were similar in both groups. The use of accessory tools and treatment fail- ure was statistically higher in Group 1. The operating time was longer in Group 1. The need for re-operation, balloon dilatation, and ureteral catheter was similar in the two groups. However, the use of accessory equip- ment was increased by 56% in those with a previous ESWL. Balloon dilatation was required in 17.9% of the patients in Group 1. Conclusion: URS is the main treatment modality after the failure of ESWL. In patients with a history of ESWL, the need for accessory equipment is increased.