Captain lord's uremia

Özet

Bu zamana kadarki en kötü sivil denizcilik faciasının yüzüncü yıl dönümü, aynı zamanda 14 Nisan 1912de Newfoundlandin tam Grand Banks açıklarında buza saplanmış olan bir yük gemisinin muhtemelen en tartışmalı karakteri olan Kaliforniyalı reis Kaptan Stanley Lordun ellinci ölüm yıl dönümüdür. Lord, iki geniş kamuoyu soruşturmasında Titanikin tehlike sinyallerine cevap vermeyi ihmal etmekten suçlanma- sına rağmen aslında onun davranışı tıbbi sebeplerden olmuş olabilir, kronik böbrek hastalığı çektiği için muhtemelen bundan kaynaklanan ikincil bilişsel bozukluğu vardı. Lordun sağlık geçmişinin bir incele- mesi, genç bir adamken bacağını kırdığını; 50 yaşlarında denizcilikten erken emekliliğine yol açan zayıf görme sıkıntısı çektiğini ve sonuç olarak böbrek yetmezliğinden öldüğünü göstermektedir. Dahası, onun ölüm belgesi, muhtemelen Titanik kazasının zamanını kapsayan önceki üremik ataklara değinmektedir. Lord herhangi bir kusuru ortaya çıkartmamak için biraz baskı altında olabilirdi, çünkü bu onun kariyerini daha da riske atardı. Literatür, böbrek yetmezliğinin bilişselliği olumsuz etkilediğinin kanıtlarıyla doludur; son evre böbrek hastalığına ilerleme öncesi çoğu yıllar, Kaptan Lordun bir kriz durumunda görevini yapma yetersizliği bu bakımdan bir örnek teşkil edebilir.

Abstract

The hundredth anniversary of the worst ever civilian maritime disaster was also the fiftieth anniversary of the death of arguably its most controversial character, Captain Stanley Lord, skipper of the Californian, a tramp steamer that became entrapped in ice just off the Grand Banks of Newfoundland on April 14, 1912. Although Lord was faulted in two widely publicized inquiries for failing to respond to Titanics distress sig- nals, there may have actually been a medical reason for his behavior because he suffered from chronic renal disease and most likely had some secondary cognitive impairment due to this disease. An assessment of Lords health history shows that he fractured his leg as a young man; suffered from poor eyesight, which led to his premature retirement from the sea by the age of 50; and eventually died from renal failure. Further- more, his death certificate alludes to previous uremic episodes, perhaps encompassing the time period of the Titanic accident. Lord may have been under some pressure not to reveal his infirmity because doing so could have further jeopardized his career. The literature abounds with evidence that renal insufficiency negatively affects cognition, often years before progression to end-stage renal disease. Captain Lords failure to act in a crisis situation may serve as a case in point.