Pulmoner Hipertansiyon ve Weaning

Özet

Pulmoner hipertansiyon istirahatte pulmoner arter basıncının sağ ventrikül kateterizasyonu ile 25 mmHg veya üzerinde olması ile karakterize pulmoner dolaşımın patofizyolojik durumudur. Yoğun bakım ünitesi (YBÜ) hastalarında sıkça gözlenmesine ve hastaların klinik seyrini etkilemesine rağmen sıklıkla tanısı konulamaz veya gözden kaçar. Pulmoner hipertansiyon sağ kalp yetmezliğine neden olması ve akciğerde ilerleyici vasküler yeniden şekillenmeye bağlı olarak solunum iş gücünde artışa sebep olur. Bu durum bu hasta grubunun weaning sürecini doğrudan etkiler. YBÜ'de yatan, uzamış veya zor weaning gözlenen her hastada altta yatan tanı konulmamış pulmoner hipertansiyon akla getirilmelidir. Bu hastalarda başarılı weaning gerçekleştirilmesi için uygun sıvı tedavisi yapılması, pulmoner vasküler rezistansı artıran faktörlerden (hipoksi, hiperkarbi, yüksek ekspirasyon sonu pozitif basınç uygulanması, asidoz, hipotermi) kaçınılması esastır.

Abstract

Pulmonary hypertension is a patophysiologic state of pulmonary circulation that mean pulmonary arterial pressure is measured as equal to or greater than 25 mmHg at rest via right heart cateterization. Although this disease is very common in intensive care unit (ICU) patients and determines the clinical course, the diagnoses cannot be made or cannot be noticed typically. Pulmonary hypertension, due to being the cause of heart failure and progressive vascular remodelling in lung, leads to an increase in respiratory load. This result effects weaning process directly in these patients. Pulmonary hypertension which is not yet diagnosed should be considered in ICU who are in difficult or prolonged weaning group. For a successful in these patients, an optimal fluid management and avoiding factors trigerring increase in pulmonary vascular resistance (hypoxi, hypercarbia, high positive end-expiratory pressure, asidosis and hypothermia) are essential.