Intensive Care Unit-acquired Paresis: Risk Factors in Conscious and Cooperative Patients in Intensive Care Units

Yoğun Bakım Ünitesinde Kazanılmış Parezi: Yoğun Bakım Ünitesinde Bilinci Açık ve Koopere Hastalarda Risk Faktörleri

Fatma GÜL YURDAKUL,Aslı ÇALIŞKAN UÇKUN,HATİCE BODUR,Nevzat Mehmet MUTLU,Özlem Balkız SOYAL,IŞIL ÖZKOÇAK TURAN

Özet

Objective: The aim of this study was to identify the frequency of intensive care unitacquired paresis (ICU-AP) and predisposing factors for muscle weakness in our ICU patients. Materials and Methods: A prospective observational study was conducted in a 25-bed ICU of a tertiary hospital. Patients who were cooperated with muscle strength examination, stayed in ICU more than three days and had no preexisting neuromuscular disorder were included in the study. The diagnosis of hospitalization, need for mechanical ventilation, comorbidities, length of ICU stay, mobilization level, discharge status, and Sequential Organ Failure Assessment (SOFA) were recorded. Manual muscle strength test was assessed according to Medical Research Council scale. Handgrip and finger pinch strength values were recorded. Results: Forty-two patients completed muscle strength examination. ICU-AP was determined in 16 (38.09%) patients. Length of ICU stay, mechanical ventilation rate, SOFA score and frequency of decubitus ulcers were higher in patients with ICU-AP (p<0.05). There was a significant relationship only between mechanical ventilation and ICU-AP Conclusion: ICU-AP is a common problem in critically ill patients and influences outcomes of patients. Patients without mechanical ventilation may develop ICU-AP and mechanical ventilation can be determined as one of the risk factors for muscle weakness.

Abstract

Amaç: Çalışmamızın amacı yoğun bakım ünitesindeki (YBÜ) hastalarımızda, kazanılmış parezi (KP) sıklığını ve kas güçsüzlüğü için predispozan faktörleri belirlemektir. Gereç ve Yöntem: Üçüncü basamak bir hastanenin 25 yataklı YBÜ’de prospektif gözlemsel bir çalışma yürütülmüştür. Kas gücü muayenesine koopere olan, YBÜ’de kalışı üç günden fazla olan ve daha öncesinde nöromüsküler bozukluğu olmayan hastalar dahil edildi. Yatış tanısı, mekanik ventilasyon ihtiyacı, komorbiditeleri, yatış süresi, mobilizasyon düzeyi, taburculuk durumu, Organ Yetmezliği Değerlendirmesi (SOFA) kaydedildi. Manuel kas gücü testi Medical Research Council ölçeğine göre değerlendirildi. Kaba kavrama ve üçlü kavrama ölçüleri yapıldı. Bulgular: Kırk iki hasta kas gücü muayenesini tamamladı. YBÜ-KP 16 hastada (%38,09) saptandı. YBÜ’de yatış süresi, mekanik ventilasyon oranı, SOFA skoru ve dekübit ülser sıklığı YBÜ-KP olan hastalarda daha fazla idi (p<0,05). Mekanik ventilasyon ve YBÜ-KP arasında anlamlı ilişki bulundu. Sonuç: YBÜ-KP yoğun bakım hastalarında sık görülen bir problemdir ve hastaların son durumlarını etkilemektedir. Mekanik ventilasyona bağlı olmayan hastalarda da YBÜ-KP görülebilmektedir ve mekanik ventilasyon kas güçsüzlüğü için risk faktörlerinden biri olarak tanımlanabilir.