Dergiler / Ulusal Travma Dergisi / 2004 / Cilt: 10 - Sayı: 4
Definitive treatment of traumatic biliary injuries
- Sayfa
- 221–225
- DOI
- —
Özet
AMAÇ Travmatik safra yolu yaralanmasının kalıcı onarımı konusundaki deneyimimizin sunulması amaçlandı. GEREÇ VE YÖNTEM Travmatik safra yolu yaralanması nedeniyle kalıcı tedavinin yapılması amacıyla servisimize sevk edilen altı erkek hasta (ort. yaş 13; dağılım 2-32) retrospektif olarak değerlendirildi. Hastaların demografik özellikleri, yaralanma mekanizması, ek yaralanmalar, önceki müdahaleler, başvuru semptomları, uygulanan tedaviler ve sonuçlan incelendi. Sonuçlar modifiye Schweiser ve Blumgart ölçütleri kullanılarak değerlendirildi. BULGULAR Penetran yaralanması olan bir erişkin hasta dışında tüm yaralanmalar kunt travmaya bağlıydı. Üç hastada safra yolu yaralanması ilk tedavi merkezlerinde saptanamamıştı. Üç hasta da fistül, iki hastada striktür vardı; bir hasta ise, kanama kontrolü için yapılan hepatoduodenal ligaman bağlanmasını takiben gönderilmişti. Cerrahi tedavi uygulanan üç hastada Roux-en-Y hepatikojejunostomi yapıldı. Fistül bulunan üç hastanın ikisi perkütan biloma drenajı ile tedavi edildi ve fistüller sırasıyla 13 ve 40 günde kapandı. Bir hasta endoskopik retrograd kolanjiyopankreatografi ve papillo-tomiyle tedavi edildi ve fistülü Uç günde kapandı. Bir hasta takip edilemedi. Bir hasta portal hipertansiyon nedeniyle travmadan 11 yıl sonra yaşamını yitirdi. Ortalama 49 aylık (dağılım 12-75 ay) izlem sonunda, dört hastanın üçü mükemmel durumda iken, biri seyrek kolanjit atakları geçirmekteydi. SONUÇ Safra yolu yaralanmasının saptanamadığı veya ilk tedavi girişimlerinin başarısız olduğu olgularda, safra yolu onarımı hepato-pankreato-biliyer cerrahi merkezlerinde yapılmalıdır.
Abstract
BACKGROUND: We presented our experience with definitive treatment of traumatic biliary injuries. METHODS: Six male patients (mean age 13 years; range 2 to 32 years) who were referred to our unit for definitive treatment of traumatic biliary injuries were retrospectively evaluated. Data were analyzed in terms of demographic characteristics, echanisms of injuries, associated injuries, previous treatments, symptoms on admission, treatment at our unit, and the results of treatment. Outcome was assessed using modified Schweiser and Blumgart criteria. RESULTS: The injuries were due to blunt abdominal trauma in all the patients but one who had a gunshot wound. In three patients, biliary injuries were missed at the initial operation. On admission, three patients had external biliary fistulas, two had biliary strictures. One patient was sent following inadvertent ligation of the hepatoduodenal ligament during attempts to control hemorrhage. Roux-en-Y hepaticojejunostomy was performed in three patients. Percutaneous biloma drainage was performed in two patients, esulting in fistula closure in 13 and 40 days, respectively. One patient was treated by endoscopic retrograde cholangiopancreatography and papillotomy, which enabled fistula closure in three days. One patient was lost to follow-up. One patient died from hepatic failure 11 years after the trauma. At the end of a mean follow-up of 49 months (range 15 to 75 months), three patients were in excellent condition, while one patient experienced occasional attacks of cholangitis. CONCLUSIONS: In patients with undetected biliary injuries and in those with unsuccessful repair attempts, biliary reconstruction should be performed in experienced hepatopancreatobiliary surgery units.