Dergiler / Ulusal Travma ve Acil Cerrahi Dergisi / 2016 / Cilt: 22 - Sayı: 3
Impact of ATLS guidelines, trauma team introduction, and 24-hour mortality due to severe trauma in a busy, metropolitan Italian hospital: A case control study
- Sayfa
- 242–246
- DOI
- —
Özet
AMAÇ: Travma hastalarının başlangıç tedavisinde ATLS kılavuzları geniş ölçüde kabul görmüştür. Hastanemiz Nisan 2011'de ATLS ve travma ekibi uygulamasını başlatmıştır. Bu çalışmanın amaçları şok odasında ve kabulden sonraki 24 saat içinde ölüm oranlarındaki değişiklikleri değerlendirmektir. GEREÇ VE YÖNTEM: Travma sonrası en az 48 saat içindeki hasta kabullerinin kaydedildiği idarenin bilgisayar yazılımından hastalara ait veriler alındı. Çalışma dönemi Nisan 2011 ila Aralık 2012 ve kontrol dönemi Ocak 2007 ila Mart 2011 arası idi. Kabul edilen hastaların tümü ilk tanılarına (ICD 9-CM) göre tanımlandı, travmatik beyin travmaları dışlandı, yalnızca genel yoğun bakım ünitesi, genel cerrahi ve ortopediye kabul edilen hastalar göz önüne alındı. BULGULAR: Kontrol grubunda (KG) 198, çalışma grubunda (ÇG) ise 141 hasta vardı. İki grup cinsiyet, hastanede yatış süresi ve Travma Şiddet Derecesi Skoru açısından benzer olmasına rağmen yaşları farklıydı (yaş ortalamaları: KG, 45.2±19.2 yıl ve ÇG 49.3±18.3 yıl [p=0.03]). İki grupta eks olan hastalarda sistolik kan basıncı, metabolik asidoz veya eritrosit süspansiyonu kullanımı açısından herhangi bir fark yoktu. Kontrol grubunda ölüm oranları anlamlı derecede daha yüksekti (KG 1 %4.1, ÇG, %7,1; p=0.033, Güven Aralığı [GA] 0.21-0.95). Şok odasında mortalite çalışma grubunda anlamlı derecede daha düşüktü (ÇG, %0.7 ve KG, %7.1 (p=0.002, GA 0.004-0.592). TARTIŞMA: Hem şok odasında hem de hastaneye kabul sonrası ATLS kılavuzları ve travma ekibinin kullanılmaya başlanması hem şok odasında hem de hastaneye kabulden sonraki ilk 24 saat içindeki mortaliteyi azaltmıştır
Abstract
AMAÇ: Travma hastalarının başlangıç tedavisinde ATLS kılavuzları geniş ölçüde kabul görmüştür. Hastanemiz Nisan 2011’de ATLS ve travma ekibi uygulamasını başlatmıştır. Bu çalışmanın amaçları şok odasında ve kabulden sonraki 24 saat içinde ölüm oranlarındaki değişiklikleri değerlendirmektir. GEREÇ VE YÖNTEM: Travma sonrası en az 48 saat içindeki hasta kabullerinin kaydedildiği idarenin bilgisayar yazılımından hastalara ait veriler alındı. Çalışma dönemi Nisan 2011 ila Aralık 2012 ve kontrol dönemi Ocak 2007 ila Mart 2011 arası idi. Kabul edilen hastaların tümü ilk tanılarına (ICD 9-CM) göre tanımlandı, travmatik beyin travmaları dışlandı, yalnızca genel yoğun bakım ünitesi, genel cerrahi ve ortopediye kabul edilen hastalar göz önüne alındı. BULGULAR: Kontrol grubunda (KG) 198, çalışma grubunda (ÇG) ise 141 hasta vardı. İki grup cinsiyet, hastanede yatış süresi ve Travma Şiddet Derecesi Skoru açısından benzer olmasına rağmen yaşları farklıydı (yaş ortalamaları: KG, 45.2±19.2 yıl ve ÇG 49.3±18.3 yıl [p=0.03]). İki grupta eks olan hastalarda sistolik kan basıncı, metabolik asidoz veya eritrosit süspansiyonu kullanımı açısından herhangi bir fark yoktu. Kontrol grubunda ölüm oranları anlamlı derecede daha yüksekti (KG 1 %4.1, ÇG, %7,1; p=0.033, Güven Aralığı [GA] 0.21–0.95). Şok odasında mortalite çalışma grubunda anlamlı derecede daha düşüktü (ÇG, %0.7 ve KG, %7.1 (p=0.002, GA 0.004–0.592). TARTIŞMA: Hem şok odasında hem de hastaneye kabul sonrası ATLS kılavuzları ve travma ekibinin kullanılmaya başlanması hem şok odasında hem de hastaneye kabulden sonraki ilk 24 saat içindeki mortaliteyi azaltmıştır