Efficacy of Prephase Treatment for the Prevention of Tumor Lysis Syndrome in Lymphoma Cases with High Tumor Burden: A Cross-Sectional Study

Yüksek Tümör Yükü Olan Lenfoma Olgularında Tümör Lizis Sendromunun Önlenmesi için Ön Faz Tedavinin Etkinliği: Kesitsel bir Çalışma

Özet

This study was conducted to investigate the efficacy of pre-phase therapy in preventing tumor lysis syndrome (TLS) in cases with high tumor burden. This study involved 42 lymphoma patients with moderate to high risk of developing TLS. All of the cases underwent a prephase treatment which consisted of 1 mg of vincristine first day and 100 mg/day of prednisolone for seven days. Afterwards, planned conventional chemotherapy regimens were given. The development of laboratory TLS was evaluated by the end of the conventional cytotoxic treatment. Among the patients, 85.6% had B cell neoplasia and 14,4% had T cell lymphoblastic lymphoma (TCLL). The risk of TLS was high in 57.2% of the cases and intermediate in 42.8%. A total of 42.8% cases developed laboratory TLS after conventional treatment following prephase therapy. On the other hand, there were 7.1% patients who exceeded the normal laboratory value limits. In addition, 2.3% of the cases had only clinical findings of TLS. Treatment response was complete in 57.1% and partial in 40.5% with respect to the findings of PET-CT. Prephase therapy may decrease the severity of TLS in cases with a high tumor burden. Prephase therapy may be used in the initial phase in cases at moderate-to-high risk for TLS

Abstract

Bu çalışma, tümör yükü yüksek olan olgularda tümör lizis sendromunun (TLS) önlenmesinde faz öncesi tedavinin etkinliğini araştırmak amacıyla yapılmıştır. Bu çalışma, orta ve yüksek TLS gelişme riski olan 42 lenfoma hastasını kapsamaktadır. Tüm olgulara ilk gün 1 mg vinkristin ve yedi gün boyunca 100 mg/gün prednizolondan oluşan bir ön faz tedavisi uygulandı. Daha sonra planlanmış geleneksel kemoterapi rejimleri verildi. Laboratuvar TLS’nin gelişimi konvansiyonel sitotoksik tedavinin sonunda değerlendirildi. Hastaların %85.6’sında B hücreli neoplazi ve %14.4’ünde T hücreli lenfoblastik lenfoma (TCLL) vardı. Vakaların %57.2’sinde yüksek ve %42.8’inde orta derecede TLS riski vardı. Toplam %42.8 vakada ön faz tedavisini takiben geleneksel tedaviden sonra laboratuvar TLS gelişti. Öte yandan, normal laboratuvar değer sınırlarını aşan %7.1 hasta vardı. Ek olarak, vakaların sadece %2.3’ünde TLS klinik bulguları vardı. PET-BT bulgularına göre %57.1’inde tam yanıt ve %40.5’inde kısmi yanıt vardı. Ön faz tedavisi yüksek tümör yükü olan olgularda TLS’nin şiddetini azaltabilir. TLS için orta ila yüksek riskli vakalarda ön fazı tedavisi başlangıç aşamasında kullanılabilir.