Utility of “Over D1” or D1 nodal dissections in predicting outcome of patients with gastric adenocarcinoma treated with postoperative concurrent cchemoradiotherapy

Postoperatif kemoradyoterapi uygulanan mide kanserli olgularda D1 ya da “D1’den fazla” diseksiyon uygulanmasının prognoz üzerinde retrospektif değerlendirilmesi

UĞUR SELEK,ABDULLAH FARUK ZORLU,Gökhan ÖZYİĞİT,PERVİN HÜRMÜZ,Şuayib YALÇIN,Mustafa CENGİZ

Özet

Bu retrospektif çalışmamızda postoperatif kemoradyoterapi uygulanan mide kanserli olgularda D1 ya da “D1’den fazla” diseksiyon uygulanmasının prognoz üzerindeki etkisi değerlendirilmiştir. Postoperatif kemoradyoterapi uygulanmış 65 mide kanserli olgu değerlendirilmiştir. Total ya da subtotal gastrektomi yapılırken ≥10 lenf nodu diseksiyonu uygulanmış, planlı splenektomi ve pankreatektomi yapılmamış olgular çalışmaya alınmıştır. Nodal diseksiyon Japon Araştırma Derneği kriterlerine göre gruplanmıştır; D1: N1 istasyonlar (1-6) ve “D1’den fazla”: ek olarak diğer istasyonların (7-9) diseksiyonu. Ortanca izlem süresi 30 aydır. 32 olgu total ve 33 olgu subtotal gastrektomilidir. D1 nodal diseksiyon 36 (%55.4) ve “D1’den fazla” 29 (%44.6) olguya uygulanmıştır. İki yıllık genel, lokal rekürenssiz, uzak metastazsız ve hastalıksız sağkalım oranları sırasıyla %83.3, %89.9, %68.4, %62.5 olarak tespit edilmiştir. İki yıllık uzak metastazsız sağkalımın D1 için %55 ve “D1’den fazla” için %88.5 (p= 0.06) olduğu izlenmiştir. Genel sağkalım “D1’den fazla” grupta istatistiksel olarak daha uzun bulunmuştur (İki yıllık sağkalım, D1: %72.3 ve “D1’den fazla”: %96, p= 0.05). Ayrıca, hastalık spesifik sağkalım oranları “D1’den fazla” grupta istatistiksel olarak daha uzun bulunmuştur (İki yıllık sağkalım, D1: %72.3 ve “D1’den fazla”: %100, p= 0.02). Ne erken ne geç grad 3-4 toksisite izlenmemiştir. Bu postoperatif eş zamanlı kemoradyoterapi uygulanmış retrospektif kohortta “D1’den fazla” nodal diseksiyon yapılmasının, D1 diseksiyon uygulanmış olgulara göre artmış bir toksisite oluşturmadan sağkalım katkısı olduğu izlenmiştir.

Abstract

We retrospectively evaluated the utility “over D1” or D1 dissections on outcome of gastric cancer patients with subsequent postoperative chemoradiotherapy. Sixty-five patients with gastric adenocarcinoma treated with postoperative concurrent chemoradiotherapy were evaluated. Inclusion criteria were total or subtotal gastrectomy with a cut-point of ≥10 nodes dissected in the surgery without scheduled splenectomy and pancreatectomy. Nodal dissections grouped according to Japanese Research Society; N1 stations (1-6) as D1, and dissection of additional stations (7-9) as “over D1”. The median follow-up was 30 months. Surgery was total gastrectomy in 32 patients and subtotal in 33. Nodal dissection was D1 in 36 (55.4%) patients and over D1 in 29 (44.6%). The 2-year overall, local recurrence free, distant metastasis free, and disease free survivals of the entire group of patients were 83.3%, 89.9%, 68.4%, 62.5% respectively. Two year distant metastasis free survival was %55 for D1 and %88.5 for “over D1” dissected patients (p= 0.06). Overall survival was significantly longer in “over D1” dissected patients (2 year overall survival: 72.3% for D1 and 96% for “over D1”, p= 0.05). Moreover, disease specific survival was significantly longer in “over D1” dissected patients (2 year disease specific survival: 72.3% for D1 and 100% for “over D1”, p= 0.02). No grade 3-4 acute or late toxicity was observed. In conclusion, our retrospective data showed that over D1 dissected patients treated with concomitant chemoradiotherapy seemed to gain additional survival benefit in comparison to D1 dissected patients in this retrospective cohort with no significant extra toxicity.