Aile İşlevselliği ve Bağlanma İlişkisi

Özet

Giriş ve Amaç: Toplumun en küçük birimi olarak ele alınan aile, üyelerinin etkileşimleriyle işlev gören döngüsel bir sistemdir. Bu çalışma bireylerin; aile işlevlerini değerlendirme düzeylerini ve bağlanma biçimlerini tanımlamak, aile işlevselliği ile duygu düzenleme güçlükleri arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla gerçekleştirildi. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma tanımlayıcı-ilişki arayıcı bir araştırmadır. Katılımcılar şehir merkezinde yaşayan, seçkisiz (rastgele) yöntemle seçilen 18 yaş üstü bireylerdir (N:645). Araştırmada Aile Değerlendirme Ölçeği ve İlişki Ölçekleri Anketi kullanılmıştır. Bulgular: Aile değerlendirme alanında en fazla işlevsizlik “gereken ilgiyi gösterme” boyutundadır. Katılımcılar en fazla -güvensiz bir bağlanma biçimi olan-“kayıtsız bağlanma” biçimine sahiptirler. Aile işlevselliği alt boyutları ile bağlanma biçimleri alt boyutları arasında istatistiksel olarak anlamlı, orta düzeyde güçlü, ters yönlü bir ilişki saptanmıştır. Sonuç ve Öneriler: Bu araştırma; aile işlevselliği ve güvenli bağlanma arasında döngüsel bir ilişki olduğu bilgisini destekler nitelikte veriler sunmaktadır. Güvenli bağlanma ilişkisi kurmaya odaklanan; ebeveynlik eğitimleri, çift terapileri ve atölye çalışmalarının aile işlevselliğini yükselterek gelecek nesillere olumlu kazanımlar sağlayacağı düşünülmektedir.

Abstract

Introduction and Purpose:Family, which is considered to be the smallest unit of society, is a circular system that functions through the interactions of its members. This study was carried out to define family functions assessment levels and attachment styles of family members and to examine the relation between family functionality and emotion regulation difficulties. Material and Method:This is a descriptive-correlational study. Participants are randomly selected individuals over the age of 18, who live in city-center (N:645). In addition to the Family Assessment Scale and Relationship Scales Questionnaire were used in the research. Findings:In the field of family assessment, the severest dysfunction was observed in the “lack of attention” aspect. The “dismissive-avoidant”, which is an insecure attachment style, was the most prevalent among the participants. A statistically significant, moderately strong, inverse relation was found between the sub-dimensions of family functionality and attachment styles. Conclusion and Recommendations:The findings of this research provide data that supports the circular relationship between family functionality and secure attachment. It is believed that parenting trainings, couple therapies and workshops, which focus on building secure bonding relationships, will positively contribute to future generations by elevating family functionality.