Dergiler / Selçuk Tıp Dergisi / 1997 / Cilt: 13 - Sayı: 2

Tibia psödoartrozlarının ekstrakorporal şok dalgası (ESWL) ile tedavisi

Extracorporeal shock wave therapy (ESWL) of pseudo-arthrosis of tibia

Sayfa
146–151
DOI
—

Özet

ilk olarak üriner sistem, safra kesesi, taşlarını kırma ve asistolideki kalbin mekanik uyarımı amacıyla kullanılan elektromanyetik şok dalgası, do¬kuların yoğunluk farkına bağlı olarak enerji açığa çıkarması nedeniyle ortopedi ve travmatoloji alanında da kullanım alanı bulmaya başlamıştır. Şok dalgasının psödoartrozlarda, kaynama ge¬cikmesinde, epikondilitlerde, tendinozis kalkareada, protez revizyonlarında çalışmalar yapılmaktadır. Selçuk üniversitesi Tıp fakültesi Ortopedi ve Trav¬matoloji ABD'da Temmuz 1994 - Ekim 1995 yılları arasında tibia psödoartrozu nedeniyle değişik te¬daviler uygulanıp kaynama elde edilemeyen 5 has¬taya hastanemizin üroloji kliniğinde ürinef sistem taşlarını kırma amacıyla kullanılan Dornier MFL 9000 litotripter aracılığıyla kırık uçlarına 20-22 kV şiddetinde. 3000 atım şok dalgası uygulandı. Has¬talarda ortalama 4 ay (3-6 ay) içinde osseöz kay¬nama elde edildi. Bu yöntemin teknik ve uygulama güçlüklerinin yanında seçilmiş ve diğer tedavilerin başarısız olduğu özellikle açık kırık sonrası gelişen psödoartrozlarda uygulanabileceği düşünmekteyiz.

Abstract

Initially extracorporeal shock wave lithotripsy (ESWL) was used for mechanical stimulation ofasy-stolic heart and was later to he used routinely for urinary and gall bladder stone extraction. Some re¬ported preliminary studies imply that ESWL can he used to treatment pseudoarthrosis. delayed union, epicondilitis, tendinosis calcarea and prostetic re¬vision. Between July 1994- October 1995, in de¬partment of Orthopedics and Traumatology, Me¬dical Faculty, Selçuk University a study was undertaken for 5 patients with tibia! pseudoarthrosis. For this purpose Dornier MFL 9000 lithotripter was used. An intensity of 20-22 kV, totalling 3000 pulses were applied to the end of each fracture. Solid union was achieved on an average of 4 months (ranging 3-6 months). As a result of this study, the technique offers a potantial altrenative treatment modality for cases for whom other techniques can be used with difficulty and for pseudoarthrosis which may develop after open fractures.