Bir göğüs hastalıkları hastanesinde üriner sistem tüberkülozu

Özet

1 Ocak 1999-31 Aralık 2003 tarihleri arasında hastanemizde yatarak tedavi gören üriner tüberküloz (TB)’lu hastaların retrospektif olarak incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmaya alınan 32 hastanın 24 (%75)’ü erkek, 8 (%25)’i kadın ve yaş ortalaması 43.8 ± 13.0 yıldı. Akciğer tutulumu olan 30 hastanın 25 (%83.3)’inde bilateral tutulum vardı. Yirmidört hastada kavite mevcuttu ve 22 hastanın kavitesi 2 cm’nin üstündeydi. En sık görülen üriner semptomlar noktüri, pollaküri, dizüri, oligüri, renal kolik ve ani idrar yapma isteğiydi. İdrar tetkiki sonuçları değerlendirildiğinde, hastaların %65.6’sında piyüri, %43.8’inde hematüri mevcuttu. Abdominal ultrasonografi çekilen 15 hastanın dördünde böbrek parankim lezyonu mevcuttu. Abdominal tomografi çekilen 6 hastanın 5 (%83.3)’inde anormal bulgu saptanmıştı. Bunlar; kaliektazi (n= 1), böbrek parankim kalsifikasyonu (n= 1), inguinal lenfadenopati (n= 1), psoas apsesi ve kemik lezyonu (n= 1), perinefritik ekstansiyon, kortikal skar, parankim lezyonu idi. Batın grafileri normaldi. İntravenöz ürografi üç hastaya çekilmişti, bir hastada bifid pelvis vardı. Hastalara olgu tanımlarına uygun olarak standart tedaviler verilmiş, 1 (%3.1) olguya nefrektomi yapılmıştı. Balgamda (n= 19 hasta) ve idrarda (n= 8 hasta) TB kültür negatifleşmesi sırasıyla 3.2 ± 1.6 (0.9-7.2) ay ve 2.9 ± 1.8 (1.0-6.6) ay bulundu. İdrar mikroskobisinin düzelme süresi (n= 11 hasta) 1.7 ± 1.1 (0.2-4.0) ay, idrar ile ilgili yakınmaların geçme süresi (n= 2 hasta) bir ve üç aydı. Sonuç olarak, akciğer TB’li hastalarda idrar tetkiki ve üriner sistem semptomları değerlendirilmelidir. Üriner sistem semptomları olan ve tam idrar tetkikinde piyüri ve hematüri saptanan olgularda ayırıcı tanılar içinde üriner TB hatırda tutulmalıdır. İdrarda asidorezistan basil (ARB) teksif ve kültürünün yapılması ihmal edilmemelidir.

Abstract

We aimed to investigate retrospectively the urinary tuberculosis (TB) patients who were hospitalized in our hospital between January 1, 1999 and December 31, 2003. Among the 32 cases who were included in the study, 24 (75%) were male, 8 (25%) were female and the mean age was 43.8 ± 13.0 years. Among the 30 patients who had pulmonary involvement, 25 (83.3%) had bilateral disease. Twenty-four patients had cavities and 22 of them had cavities larger than 2 cm in diameter. Nocturia, frequency, dysuria, oliguria, renal colic and urgency were the most common urinary symptoms. When we evaluate the results of urine analysis, pyuria and hematuria were present in 65.6% and 43.8% of the patients. Of the 15 patients who had undergone abdominal ultrasonography 4 had renal parenchymal lesions. Of the 6 patients who had undergone abdominal tomography 5 (83.3%) had abnormal findings: caliectasis (n= 1), renal parenchymal calcification (n= 1), inguinal lymphadenopathy (n= 1), psoas abcess and bone lesion (n= 1), perinephrytic extension, cortical scar, parenchymal lesion, psoas abcess and bone lesion (n= 1). Abdomen X-rays were normal. Three patients underwent intravenous urography and 1 of them had bifid pelvis. All the patients were treated with standard regimens according to the case definitions and 1 (3.1%) patient underwent nephrectomy. The conversion of TB culture in sputum (n= 19 patients) and urine (n= 8 patients) was 3.2 ± 1.6 (0.9-7.2) and 2.9 ± 18 (1.0-6.6) months. The improvement of urinary microscopy (n= 11 patients) was 1.7 ± 1.1 (0.2-4.0) months, the resolution of symptoms (n= 2 patients) was 1 and 3 months. In conclusion, urine analysis and urinary symptoms should be evaluated in pulmonary TB patients. Urinary TB should be kept in mind in the differential diagnosis of patients with urinary symptoms and pyuria and hematuria on urine analysis. Evaluation of acid resistant bacilli (ARB) microscopy and culture must not be neglected.

Anahtar kelimeler: Tüberküloz, ürogenital,İdrar yolu,Geriyedönük çalışma