İzmir Arkeoloji Müzesi’nden Bir Grup Kilya Figürini

Özet

Çalışmada incelenen İzmir Arkeoloji Müzesi envanterine kayıtlı olan sekiz adet Kilya tipi figürinden altısı baş, ikisi ise gövde formuna aittir. Çalışılan grup içerisindeki en genel baş tipini oval, yassı formda, kavisli bir burnu ve simetrik çıkıntı şeklinde gözleri olan figürinler oluşturmaktadır. Bunların arasında diğerlerinden farklı olarak başın ebatları ve boynunun kalınlığı ile 5 no’lu eserin diğerlerine göre daha büyük boyutlu bir figürine ait olduğunu söylemek mümkündür. Söz konusu figürinlerin benzerleri Batı Anadolu’daki farklı yerleşimlerde yüzey araştırması ve kazılar sırasında bulunmuştur. Bununla birlikte yine benzerleri günümüzde birçok müze ve özel koleksiyona da dağılmış durumdadır. Kilya tipi figürinlerin Anadolu’da ilk kez 19. Yüzyılın son çeyreğinde gün ışığına çıkartılmasının ardından günümüze kadar geçen süreçte, Batı Anadolu kıyı ve iç kesimleri boyunca yayılımına ilişkin önemli bulgulara ulaşılmıştır. Özellikle tabakaya bağlı olarak ele geçen figürinler tarihlendirme için önemli bir kıstas oluşturmaktadır. Figürinler genel olarak boyundan kırık baş ya da baş ve ayak kısmı ele geçmeyen gövde formlarını içermektedir. Günümüzde müzayedelere çıkartılan bütün halde Kilya tipi figürinler de bulunmaktadır.

Abstract

Of the eight Kilia type figurines registered in the Archaeological Museum of İzmir inventory examined in the study, six belong to the head and two to the body form. Th e most common head type in the studied group is figurines with an oval, fl at form, a curved nose and symmetrical protruding eyes. Unlike these, the number 5 should belong to a larger figurine than the others due to the size of the head and the thickness of the neck. Similar figurines in question were found during surveys and excavations in diff erent settlements in Western Anatolia. In addition, its counterparts are scattered in many museums and private collections today. After the Kilia type figurines were brought to light for the first time in Anatolia in the last quarter of the 19th century, remarkable evidence was reached in the spread of the figurines along the Western Anatolian coastal and inner parts. Th e figurines found depending on the layer are an important criterion for dating. Figurines generally include neck-broken head or torso forms whose head and foot are not recovered. Today there are also complete Kilia-type figurines put up for auctions.