Kamu İç Borçlarının Türkiye Ekonomisi Üzerine Etkileri (1980-1997)

Özet

Büyüyen ve gelişen ekonomilerde kamu hizmetleri hem nicelik hem de nitelik olarak yükselmektedir. Demokratik ülkelerde seçimle işbaşına gelen hükümetler toplumun ihtiyaç ve beklentilerine daha fazla duyarlı hale gelmişlerdir. Ancak artan kamu harcamalarına karşılık gelirler yeterli gelmemekte ve hükümetler borçlanma yoluna başvurmaktadırlar. Türkiye’de 1980 sonrası iç borçlarla finanse edilen kamu harcamalarının yükselmesine rağmen; bu yükseliş, vergi ve diğer gelirlerde yeterli artışı sağlayamamıştır. Bu dönemde iç borçlanma ile finansmana gidilmesi bütçe dengesizliğini, fiyat artışlarını, faiz yüksekliğini beraberinde getirmiştir. Türk ekonomisi için çok önemli yer tutan iç borçlanmadan hemen vazgeçmek imkansızdır. Ancak iç borçlanmanın yöntemi değiştirilmelidir. İç borçlanmaya başvururken vadeyi uzatmak ve borçlanma yoluyla sağlanan gelirlerin yatırım amaçlı kullanılması gerekmektedir.

Abstract

Public services in expanding and developing economies are promoted both quantitatively and qualitatively. The governments, which come into the force by means of elections in democratic countries, are more sensitive to the expectations and needs of the public. But income rates are not enough to meet augmenting public expenditures and governments try to find solutions by means of getting into debt. Although public expenditures financed with internal debts had been increased after 1980 in Turkey, this increase was not able to provide necessary increment in taxes and other resources. In this period financing with internal debt caused disharmony in budget, increase in prices and interest rates. Internal debt, which has an important place in Turkish Economy, is not an easy concept for us to give up immediately. However, internal debt method should be changed. While getting into internal debt the term should be extended and incomes provided with debt should be utilized as investment.