Stereotactic Radiosurgery in Brain Cavernomas: Single-Center Experience

Gökhan YAPRAK,Alaattin ÖZEN,Harun DEMİR,Fuzuli TUĞRUL,Şule KARABULUT GÜL,Naciye IŞIK

Özet

Objective: In this study, we aimed to present our treatment results involving patients with intracranial cavernomas who were treated with stereotactic radiosurgery (SRS) by using a CyberKnife®. Methods: Between April 2010 and December 2017, data from 19 patients treated with SRS in our clinic with the diagnosis of cavernomas were retrospectively evaluated. Results: The median follow-up time was 82 months (range: 9–100 months). SRS was performed in the median 1 fraction (range: 1–3); according to the lesion size, the prescription dose ranged from 12 to 21 Gy (median: 15 Gy). During the post-SRS follow-up period, 6 out of the 10 patients with a headache had a complete response, 3 patients had a partial response, and 1 patient had no response. Further, 3 out of the 4 patients with a seizure had a partial response and 1 patient had a stable response in seizure frequency. Furthermore, 1 out of the 2 patients with a vision problem had a complete response and 1 had no change. Also, 1 out of the 3 patients with hemiparesthesia had a complete response and 2 had no change. Radiological evaluations in the post-SRS follow-up period revealed a complete response in 4 patients, partial response in 3 patients, stable disease in 9 patients, and progression in 3 patients. Rebleeding was detected in 1 (5.3%) out of 3 progressive patients at the 17th month, and radiation-induced radionecrosis was detected in the other 2 patients at the 9th and 11th months. There were no procedure-related complications resulting in mortality. Conclusion: In cavernoma patients with a high risk for surgical intervention and/or patients with high risk for bleeding, SRS is an effective and alternative treatment to surgery.

Abstract

Amaç: Bu çalışmada, CyberKnife kullanarak stereotaktik radyocerrahi (SRC) ile tedavi edilen intrakranial Kavernom tanılı hastaların tedavi sonuçlarını sunmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Nisan 2010–Aralık 2017 tarihleri arasında kliniğimizde Kavernom tanısı ile SRC uygulanan 19 hastanın verileri geriye dönük olarak değerlendirildi. Bulgular: Medyan takip süresi 82 (9–100) aydı. SRC tedavisi medyan 1 fraksiyonda (1–3) yapıldı ve lezyonun büyüklüğüne göre reçetelenen doz 12–21 (medyan 15) Gy arasındaydı. SRC sonrası takip döneminde, baş ağrısı olan 10 hastanın altısında tam yanıt, üçünde kısmi yanıt elde edildi ve birinde ise yanıt alınamadı. Nöbet öyküsü olan dört hastanın üçünde kısmi yanıt, birinde ise nöbet sıklığında stabil yanıt elde edildi. Görme problemleri olan iki hastanın birinde tam yanıt saptanırken birinde ise değişiklik saptanmadı. Hemiparestezisi olan üç hastanın birinde tam yanıt saptanırken ikisinde ise değişiklik saptanmadı. SRC sonrası radyolojik olarak dört hastada tam yanıt, üç hastada kısmi yanıt, dokuz hastada stabil hastalık elde edilirken üç hastada ise progresyon saptandı. Progresyon tespit edilen üç hastanın birinde 17. ayda (%5.3) tekrardan kanama, diğer iki hastada ise dokuzuncu ve 11. aylarda radyonekroz tespit edildi. Mortalite ile sonuçlanan işlemle ilgili herhangi bir komplikasyon görülmedi. Sonuç: Cerrahi müdahale için yüksek risk taşıyan kavernom tanılı hastalarda ve/veya özellikle kanama riskinin yüksek olduğu hastalarda SRC tedavisi cerrahiye alternatif etkili bir tedavi yöntemidir.