YARGITAY KARARLARI ÇERÇEVESİNDE DOLANDIRICILIK VE BANKA VEYA KREDİ KARTLARININ KÖTÜYE KULLANILMASI SUÇLARININ AYRIMI

SEPERATION OF FRAUD AND MISUSE OF BANK OR CREDIT CARDS WITHIN THE FRAMEWORK OF THE SUPREME COURT DECISIONS

Özet

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nda banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarının düzenlenmesinin amaçlarından biri, uygulamadaki tereddütleri ortadan kaldırmaktır. 765 sayılı Kanun döneminde üretilen birçok karardan dönülmesine rağmen bu hedefe ulaşıldığını söylemek güçtür. Hem madde 157 hem de madde 245 tarafından korunan hukuki menfaatin benzerliği, uygulamada bu suç tiplerini ayırt etmeyi zorlaştırmaktadır. Ayrıca bu suçlar konu bakımından da benzemektedir. Ayrımın en tartışmalı olduğu suç tipleri banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması, hırsızlık ve dolandırıcılıktır. Bu çalışma, dolandırıcılık suçu ile Türk Ceza Kanunu’nun 245. maddesinde tanımlanan suçların ayrımına katkıda bulunmayı hedeflemektedir.

Abstract

One of the purposes of regulating the misuse of bank or credit cards in the Turkish Penal Code no. 5237 is to eliminate the hesitations in practice. It is difficult to say that this goal has been achieved even though many decisions made in the period of Law no. 765 were abandoned. The similarity of the legal benefit protected by both article 157 and article 245 makes it difficult to distinguish these crime types in practice. In addition, these crimes are similar in terms of the subject. The most controversial types of this distinction are the misuse of bank or credit cards and theft and fraud crimes. This study aims to contribute to the distinction between crimes defined in article 245 of the Turkish Criminal Code and fraud.