Yaşantısal Öğrenme Kuramının Coğrafya Öğretimine Uygulanması

Özet

Öğrenme stili kuramı, eğitimin her kademesinde uygulanabilecek şekilde çeşitli alanlara yönelik olarak geliştirilmiştir. Kolb (1985), öğrencilerin öğrenme stillerini değerlendirmek amacıyla bir yöntem geliştirmiştir. Bu makalede, derslerde bireysel öğrenme stillerini değerlendirmek için öğrenme stili kuramının kullanımı ve farkla öğrenme stillerine uygun öğretim yöntemlerinin kullanımı tanımlanarak çeşitli önerilerde bulunulmaktadır. Kolb'ün geliştirmiş olduğu modelin temeli, somut yaşantı, yansıtıcı gözlem, soyut kavramsallaştırma ve aktif yaşantıdan Oluşan dört basamaklı döngüsel bir sürece dayandırılmaktadır. Döngünün farklı basamakları, farklı öğrenme stilleriyle ilişkilidir. Bireylerin öncelikli öğrenme stili tercihleri farklı olup, öğrencilerin olası alternatif yaklaşımlardan haberdar olmalarının sağlanması ilk adımı oluşturmaktadır. Yaşantısal öğrenme döngüsü, Sauer'in (1956) coğrafya programının merkezine, yerleştirdiği ve birçok coğrafyacının da onayladığı arazi çalışmaları için kuramsal bir gerekçe sunmaktadır. Kuramın coğrafyacıların kendilerine has rollerini nasıl algılamaları ve işlemeleri gerektiğine yönelik açıklamaları vardır. Ele aldiğı konuya bağlı olarak, coğrafyanın disiplinler arasındaki yeri değişkenlik göstermektedir. Günümüzde coğrafya alanındaki yaklaşımların büyük bir bölümü, coğrafya öğrencilerinin öğrenme stillerine karşı esnek bir yaklaşım sergilemeleri yönündedir.