OKUL YÖNETİCİLERİNİN ÇOCUK CİNSEL İSTİSMARINI BİLDİRMEYE YÖNELİK TUTUMLARI

Özet

Bu araştırmada, okul yöneticilerinin çocuk cinsel istismarını bildirmeye yönelik tutumlarını ortaya koymak amaçlanmıştır. Araştırmanın katılımcılarını okul öncesi, ilkokul, ortaokul ve ortaöğretim kurumlarınd görev yapan 340 okul yöneticisi oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri Choo, Walsh, Chinna ve Tey’in (2013) geliştirdiği, Akın ve ark. (2013) tarafından Türkçeye uyarlanan “Çocuğa Yönelik Cinsel İtismar Tutum Ölçeği”nin Türkçe Formu kullanılarak elde edilmiştir. Verilerinin analizinde betimsel istatistiklerin yanı sıra, t-testi ve ANOVA uygulanmıştır. Okul yöneticileri, çocuk istismar bildirimine yönelik etkili ve gerekli işlemlerin yapılması konusunda yetkililere güvenmektedir. Aileden ya da toplumda çocuğa ya da kendilerine yönelik olumsuz tepkilerinin cinsel istismar bildirimlerini engellemesi söz konusu değildir. Cinsel istismarla ilgili hazırlanmış olan bir kılavuzun bütün öğretmenler için gerekli olduğunu düşünen okul yöneticileri ayrıca, cinsel istismar bildirimlerini mesleki sorumlulukları olarak değerlendirmektedir. Çocuk cinsel istismarını bildirmede erkek okul yöneticileri kadın okul yöneticilerine göre daha olumsuz tutum içindedir. Okul yöneticileri arasında kıdem düzeyi düşük olanlar daha kıdemli okul yöneticileriyle karşılaştırıldığında, çocuk cinsel istismarını bildirme konusunda daha faza olumlu tutum sergilemektedir. Okul yöneticilerinin eğitim düzeyi cinsel istismar bildirimlerinde belirleyici bir değişken olmazken, okulun öğretim düzeyinin belirleyici değişkendir. Ortaokullarda görev yapan okul yöneticileri okul öncesi, ilkokul ve ortaöğretim okullarında görev yapan yöneticilerle karşılaştırıldığında, çocuk cinsel istismarını bildirmeye yönelik daha fazla olumsuz tutum içindedir. Buradan hareketle, ortaokullarda görev yapan okul yöneticilerinin, cinsel istismar vakalarını bildirmeye yönelik olumsuz tutumlarının nedenini ortaya koyacak bir araştırma yapılması önerilmektedir.

Abstract

In this study, it was aimed to reveal the attitudes of school administrators towards reporting child sexual abuse. The participants of the study consist of 340 school administrators working in pre-school, primary, secondary and high school education institutions. The data of the study were developed by Choo, Walsh, Chinna, and Tey (2013). (2013) by the Turkish Form of “Sexual Abuse Attitude Scale towards Child year. In addition to descriptive statistics, t-test and ANOVA were used for data analysis. School administrators rely on the authorities to take effective and necessary actions to report child abuse. Negative reactions from the family or the community to the child or to themselves cannot prevent reports of sexual abuse. School administrators who consider that a guideline on sexual abuse is necessary for all teachers also consider sexual abuse reports as their professional responsibilities. Male school principals have a more negative attitude than female school principals in reporting child sexual abuse. Among school administrators, those with low seniority have a more positive attitude to reporting child sexual abuse than those with higher seniority. While education level of school administrators is not a determinant variable in sexual abuse reports, it is the determining factor of school education level. School administrators in secondary schools have more negative attitudes towards reporting child sexual abuse when compared to school administrators in preschool, primary and secondary schools. From this point of view, it is suggested that a study should be conducted to reveal the reasons why school administrators working in secondary schools have negative attitudes towards reporting sexual abuse cases.