Jüvenil nazofarenks anjiofibromu

Özet

Amaç: Jüvenil nazofarenks anjiofibromunda tedavi yaklaşımları ve sonuçlarını değerlendirmek. Hastalar ve Yöntemler: 1989-1997 yılları arasında juvenil nazofarenks anjiofibromu nedeniyle tedavi edilen 12 erkek hasta retrospektif olarak değerlen-dirildi. Değerlendirmelerde konvansiyonel radyog-rafiler, bilgisayarlı tomografi ve üç olguda karotis an-jiografisinden yararlanıldı. Bulgular: On iki olgunun biri Chandler IV, yedisi Chandler III, ikisi Chandler II, ikisi Chandler l olarak evrelendirildi. Üç olguya preoperatif embolizasyon yapıldı. Altı olgu lateral rinotomi, beş olgu transpa-latal yaklaşım ile ameliyat edildi. Bir olgu ameliyat edilmedi. Üç olguda rezidü tümör saptandı. Sonuç: Embolizasyonun kanamayı azaltarak ope-rasyonu kolaylaştırdığı, özellikle ileri evre tümör-lerde lateral rinotominin en iyi yaklaşımı sağladığı; küçük evre tümörlerde transpalatal yaklaşımın ye-terli olduğu gözlendi.

Abstract

Objectives: To assess treatment approaches and outcome of juvenile nasopharyngeal angiofibromas. Patients and Methods: Twelve patients who were treated for juvenile nasopharyngeal angiofibroma between 1989 and 1997 were retrospectively re-viewed. Evaluation was made using conventional radiographies, computed tomography scans and, in three cases, carotid angiography. Results: The lesions were staged as Chandler IV (n=1), III (n=7), II (n=2), and I (n=2). Preoperative embolization was performed in three cases. All pa-tients, but one underwent surgery using lateral rhi-notomy (n=6) and transpalatal approach (n=5). Re-sidual tumor was detected in three patients. Conclusion: We observed that embolization re-sulted in less bleeding and facilitated the operations, that lateral rhinotomy provided the best approach, especially in high-staged tumors while transpalatal approach being adequate in low-staged tumors.