Dergiler / PTT Hastanesi Tıp Dergisi / 2001 / Cilt: 23 - Sayı: 3
Tip 2 diyabette insülin tedavisinin etkinliğini belirleyen faktörler
- Sayfa
- 150–155
- DOI
- —
Özet
Amaç: Antidiyabetik ilaç tedavisine rağmen, kan şekeri düzeyinin düzenlenemediği tip 2 diyabetli hastalarda, insülin tedavisinin etkinliğini belirleyen faktörler incelendi. Hastalar ve Yöntemler: Çalışmaya, tip 2 diabetes mellitus tanısı ile altı aydan uzun süre oral antidiyabetik ilaç tedavisine rağmen kan şekerinin ayarlanamaması nedeniyle en az altı aydır insulin tedavisini sürdüren 145 hasta (ört. yaş 57) alındı. Açlık kan şekeri, bazal C-peptid düzeyi, HbA1c, kan basıncı, vücut ağırlığı ile serum lipidleri, insulin tedavisine başlamadan önce ve son kontrolde değerlendirildi. Bulgular: Açlık kan şekeri HbA1c type 2 diabetic düzeyleri tedavi sonrasında anlamlı derecede düştü (p 40 yaş). Grup 1'de HbA1c düzeyi ve İnsülin gereksinimi yüksek, C-peptid düzeyi dü-şük bulundu. On yıldan uzun süredir diyabeti olan hastalarda, metabolik kontrolün daha kötü (p<0.05), C-peptid düzeyinin düşük olduğu görüldü (p<0.05). Sonuç: Diyabetin erken yaşta başlaması (özellikle<40 yaş), uzun diyabet süresi ve yüksek VKİ değeri, İnsülin tedavisine başlama zamanında ve tedaviye yanıt üzerinde bağımsız belirleyicilerdir.
Abstract
Objectives: We investigated the predictive factors for successful insulin therapy in type 2 diabetic patients with poor glycemie control despite oral antidiabetic therapy. Patients and Methods: The study included 145 patients (mean age 57 years) with type 2 diabetes mellitus. Insulin therapy had been given to all the patients for at least six months because of poor glycemie control despite using maximum dose of oral antidiabetic drugs for at least six months. Fasting blood glucose, baseline C-peptide levels, HbA1c, blood pressure, BMI, and serum lipids were evaluated before and after insulin therapy. Results: Fasting blood sugar and HbA1c levels decreased significantly after insulin treatment (p<0.001). The mean increase in body weight was 4.3 kg (p<0.001 ). At the end of the second year, strong correlations were found between the age of onset of diabetes, the age of onset of insulin treatment, diabetes duration, and insulin requirement (r= 0.19, p<0.01; r= -0.24, p<0.05; r= -0.21, p<0.01). Significant cor-relations were noted between diabetes duration, the age of onset of insulin treatment (r=0.90, p<0.01 ), and C-peptide levels (r=-0.37, p<0.01). Increased HbA1c levels and insulin requirement, but decreased C-peptide levels were found in patients with age of onset of diabetes <40 years. Patients with a disease duration exceeding 10 years had poor metabolic control (p<0.05) and low C-peptide levels (p<0.05). Conclusion: Early age of onset of diabetes (especially <40 years), longer diabetes duration, and high BMI were independent predictors of successful insulin treatment.