Dergiler / PTT Hastanesi Tıp Dergisi / 2002 / Cilt: 24 - Sayı: 3
Tip 2 diabetes melltuslu hastalarda repaglinidin açlık ve postprandiyal glisemi düzeyleri üzerine etkisi
- Sayfa
- 133–136
- DOI
- —
Özet
Karbamoilmetil benzoik asitin bir türevi olan repaglinidinin, tip 2 diabetes mellituslu hastalarda açlık ve postprandiyal glisemi düzeylerine olan etkisi incelendi. Hastalar ve Yöntemler: Çalışmaya, tip 2 diyabetli 38 hasta (19 erkek, 19 kadın; ört. yaş 55) alındı. Ortalama diyabet süresi 3.26 yıl idi. Hastaların açlık ve ikinci saat tokluk glisemileri, HbA10, kolesterol ve trigliserid düzeyleri önce çalışmanın başlangıcında, ardından 1, 2 ve 3. aylarda ölçüldü. Hastaların tümüne 0.5 mgx3/gün dozunda repaglinid verildi. Glisemi kontrolünün sağlanamadığı hastalarda doz artırıldı (5 hastada 1 mg, altı hastada 2 mg). Bulgular: Tedavinin başlangıcındaki (213 mg/dl) ve birinci (171 mg/dl), ikinci (151 mg/dl) ve üçüncü (135 mg/dl) aylardaki açlık glisemi düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık belirlendi. Postprandiyal glisemi (sırasıyla 349 mg/dl, 240mg/dl, 196 mg/dl ve 172 mg/dl) ve HbA10 (sırasıyla %11.25, %9.64, %8.6 ve % 7.90) düzeyleri arasında da anlamlı farklılık saptandı. Kolesterol (206 mg/dl ve 177.3 mg/dl) ve trigliserid (181.4 mg/dl ve 149.6 mg/dl) değerlerinin başlangıç ve bitiş düzeyleri arasında da anlamlı farklılık bulundu. Te-davi süresince hastalarda yan etki gözlenmedi. Sonuç: Repaglinid, postprandiyal hiperglisemisi belirgin olan tip 2 diyabetli hastaların monoterapisinde güvenli bir şekilde kullanılabilir.
Abstract
The aim of this study was to investigate the effect of repaglinide on basal and postprandial glycemia levels in patients with type 2 diabetes mellitus. Patients and Methods: The study included 38 patients (19 males, 19 females; mean age 55 years) with type 2 diabetes mellitus. The mean duration of diabetes was 3.26 years. Fasting and 2-hour postprandial glycemia, HbA10, cholesterol, and triglycéride levels were measured before the study and in the 1st, 2nd, and 3th months of treatment. All the patients were administered repaglinide (0.5 mg x 3/daily). Patients who exhibited poor glycemia regulation received higher doses (1 mg in 5 patients, and 2 mg in 6 patients). Results: Significant differences were found between glycemia levels measured before the study (213 mg/dl), and in the first (171 mg/dl), second (151 mg/dl), and third (135 mg/dl) months of treatment. Similarly, postprandial glycemia levels (349 mg/dl, 240mg/dl, 196 mg/dl, and 172 mg/dl, respectively) and HbA10 levels (11.25%, 9.64%, 8.6%, and 7.90%, respectively) differed significantly. Cholesterol (206 mg/dl and 177.3 mg/dl) and triglycéride (181.4 mg/dl and 149.6 mg/dl) levels obtained before the study and at the end of the treatment were also significantly different. No adverse effects were observed throughout the study period. Conclusion: The results suggest that repaglinide can be safely used in patients with type 2 diabetes mellitus, who have significant postprandial hyperglycemia.