Dergiler / PTT Hastanesi Tıp Dergisi / 2003 / Cilt: 25 - Sayı: 1
Yardımla üreme sikluslarında kısa ve uzun protokol ovulasyon indüksiyon uygulamalarının over yanıtı ve gebelik sonuçlarına etkisi
- Sayfa
- 19–24
- DOI
- —
Özet
Amaç: Yardımcı üreme Sikluslarmda uzun ve kısa protokol ovulasyon indüksiyonu uygulamalarının över yanıtı ve gebelik sonuçları üzerindeki etkileri değerlendirildi. Hastalar ve Yöntemler: Çalışmaya in vitro fertilizasyon-embriyo transferi programı uygulanan 233 olgu alındı. Bunların 197'sinde uzun, 36'sında kısa protokol ile ovulasyon indüksiyonu uygulandı. Bulgular: iki protokol grubu arasında yaş, gravida, parite ve bazal serum FSH, luteinizing hormon, estradiol düzeyleri açısından anlamlı farklılık görülmedi. İnfertilite süresi, kısa protokol grubunda anlamlı derecede yüksek bulundu (p<0.05). Uzun protokol grubunda kullanılan gonadotropin dozu anlamlı derecede düşük (p<0.05); human koryonik gonadotropin uygulama günündeki estradiol düzeyi (p<0.05) ve toplanan matür oosit sayısı (p<0.01) yüksek bulundu. Transfer edilen embriyo sayısı, fertilizasyon, klivaj, implantasyon ve gebelik oranları açısından protokoller arasında anlamlı farklılık saptanmadı. Sonuç: Ovulasyon indüksiyonunda uzun protokol uygulamalarıyla daha yüksek over yanıtı ve gebelik oranları elde edilmesine rağmen, bu farkın anlamlı olmadığı görüldü.
Abstract
Objectives: We sought to determine the effect of the long and short ovulation induction protocols on ovarian responses and outcome of pregnancy in assisted reproductive techniques. Patients and Methods: A total of 233 women undergoing in vitro fertilization-embryo transfer were retrospectively evaluated. Of these, 197 patients and 36 patients were in the long and short protocol groups, respectively. Results: There were no significant differences between the two groups with respect to age, gravidity, parity, and basal serum levels of FSH, luteinizing hormone, and estradiol. The duration of infertility was significantly higher in the short protocol group (p<0.05). Total doses of gonadotropin applied in the long protocol group was significantly lower (p<0.05), and serum levels of estradiol on the day of human chorionic gonadotropin administration (p<0.05) and the total number of mature oocytes (p<0.01) were significantly higher. No significant differences were found with respect to fertilization, cleavage, implantation, pregnancy rates, and the number of embryos transferred. Conclusion: Although the long protocol was associated with an increased ovarian response and higher pregnancy rates, the difference did not reach significance.