Koroidin melanositik lezyonlarında fundus otofloresans

Özet

Amaç: Koroidin melanositik lezyonlarının ve bu lezyonlar üzerindeki sekonder değişikliklerin [drusen, turuncu pigment, fibröz metaplazi, retina pigment epiteli (RPE) atrofisi ve subretinal sıvı] fundus otofloresans (FOF) özelliklerinin değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntem: FOF görüntüleri için konfokal tarayıcı laser oftalmoskop sistemi (Heidelberg Retina Angiografisi [HRA]; Heidelberg Engineering, Dossenheim, Almanya) kullanıldı. Ocak-Mayıs 2008 tarihleri arasında koroidin melanositik lezyonu tanısıyla FOF görüntüleri alınmış 16 olgu çalışmaya dahil edildi. Bulgular: On altı olgunun 11’inde koroid nevusu, üçünde koroid melanomu ve birer olguda konjenital RPE hipertrofisi ve optik sinir melanositomu mevcuttu. Koroid nevusu olan 11 olgunun 8’inde hiper-otofloresansa neden olan sekonder değişiklikler (4’ünde drusen, 4’ünde turuncu pigment) tespit edildi. Turuncu pigment bulunan dört lezyondan üçüne küçük koroid melanomu tanısıyla radyoaktif plak tedavisi önerildi. Tümör üzerinde sekonder değişikliklerin olmadığı 3 lezyonda izo-otofloresans saptandı. Koroid melanomu olan üç lezyonun üzerindeki RPE atrofisi alanları hipo-otofloresan, turuncu pigmentler ve subretinal sıvı hiper-otofloresan olarak görüldü. Optik sinir başı melanositomu hipo-otofloresan, konjenital RPE hipertrofisindeki lakünler hiper-otofloresan özellikteydi. Sonuç: FOF ile RPE tabakasının noninvaziv değerlendirilmesi mümkün olmaktadır. FOF koroidin melanositik lezyonların ayrımında önemli bir tanı yöntemidir. Özellikle bazı şüpheli koroid nevuslarının muhtemel küçük koroid melanomları ile ayırıcı tanısının yapılmasında ek bilgiler sağlar.

Abstract

Purpose: To evaluate the fundus autofluorescence (FAF) features of choroidal melanocytic lesions and secondary changes [drusen, orange pigment, fibrous metaplasia, retinal pigment epithelium (RPE) atrophy, and subretinal fluid] overlying these lesions. Materials and Methods: A scanning confocal laser ophthalmoscopy system (HRA, Heidelberg Retina Angiograph, Heidelberg Engineering, Dossenheim, Germany) was used for FAF imaging. Between January and May 2008, 16 patients who underwent FAF imaging with the diagnosis of a choroidal melanocytic lesion were included in the study. Results: Of these 16 patients, choroidal nevus was detected in 11, choroidal melanoma in three, and congenital hypertrophy of the RPE and optic nerve head melanocytoma in one each. Of the 11 patients with choroidal nevus, overlying secondary changes (drusen in four, orange pigment in four) were detected in eight. In the four patients with orange pigment, radioactive plaque treatment was suggested in three with the diagnosis of a small choroidal melanoma. Iso-autofluorescence was seen in three lesions without any overlying secondary changes. In three patients with choroidal melanoma, the areas with RPE atrophy were hypofluorescent and the areas with orange pigments and subretinal fluid were hyperfluorescent. Optic nerve melanocytoma was hypofluorescent and the lacunae on congenital RPE hypertrophy were hyperfluorescent. Conclusion: FAF allows noninvasive imaging of RPE. It is a valuable tool in the differentiation of choroidal melanocytic lesions. FAF especially gives additional important information in the differential diagnosis of some suspicious choroidal nevi with presumed small choroidal melanomas.