Dergiler / Retina-Vitreus / 2019 / Cilt: 28 - Sayı: 1

Endojen Endoftalminin Klinik Özellikleri

Clinical Features of Endogenous Endophthalmitis

Sayfa
51–56
DOI
—

Özet

Amaç: Endojen endoftalmi(EE) tanılı hastaların klinik özelliklerinin gözden geçirilmesi. Gereç-Yöntem: Ocak 2012 – Ağustos 2017 yılları arasında EE tanısı konulan ve 3 ay ve üzeri takibi olan 8 hastanın verileri geriye dönük incelendi. Hastaların klinik özellikleri, predispozan faktörler, uygulanan tedavi ve sonuçları değerlendirildi. Bulgular: Çalışmaya 8 hastanın (6 kadın,2 erkek) 12 gözü dahil edildi. Ortalama yaş 56.1±17.0 (Aralık: 26-76 yıl) yıl, ortalama takip süresi 5.7±4.3 ay (Aralık: 3-15 ay) olarak bulundu. 6 hastada diyabet, 1 hastada hem diyabet hem de immunsupresan ilaç kullanımı mevcuttu. Hastalarda üriner sisteme invaziv girişim, kalp kapak değişimi, böbrek transplantasyonu, intravenöz santral kateter uygulaması, by-pass cerrahisi öyküsü, septisemi olması predispozan faktörler olarak değerlendirildi. Predispozan işlem ile endoftalmi tanısı arasında geçen süre ortalama 5.6±4.4 hafta (Aralık: 1-12 hafta) olarak bulundu. Septisemi tablosu olan hasta hariç diğer tüm hastalardan vitreus örneği alınarak, işlem esnasında ampirik olarak intravitreal geniş spektrumlu antibiyotik uygulanmıştı. Takiplerde 5 göze pars plana vitrektomi uygulandı. Görme keskinliği 8 gözde artarken, 2 gözde aynı düzeydeydi. Ancak 2 gözde görme keskinliğinde düşüş olduğu görüldü. Sonuç: Endojen endoftalmi genellikle kötü görsel prognoza sahip olup immün sistem bozukluğuna yol açan klinik antitelerde görülür. Erken tanı, erken müdahale ve daha iyi görsel prognoz için gereklidir.

Abstract

Purpose: To review the clinical features of patients diagnosed as endogenous endophthalmitis (EE). Subjects and methods: The records of 8 patients with a diagnosis of EE who were followed-up for at least three months in between January 2012 and August 2017 were reviewed retrospectively. Patients’ clinical features, predisposing factors, treatment modalities and outcomes were evaluated. Results: Twelve eyes of 8 patients (6 female,2 male) were included in the study. The mean age of patients was 56.1±17.0 years (Range:26-76 years) and the mean follow-up time was 5.7±4.3 months (Range:3-15 months). Six patients had diabetes mellitus (DM), one had both DM and also on immunsupressive agent. The history of urinary system procedure, central venous catheter application, kidney transplantation, cardiac valve and by-pass surgery, septicemia were the predisposing factors. The time interval between the diagnosis of EE and the pre- disposing event was 5.6±4.4 weeks (Range: 1-12 weeks). Five eyes underwent vitrectomy surgery in addition to intravitreal antibiotic administration. Best-corrected visual acuity was increased in 8 eyes, same in 2 and worsened in 2. Conclusion: Endogenous endophthalmitis is charactherised with a poor visual outcome and it should be remembered that patients with immun system pathology is prone to EE. Early diagnosis is a must for early intervention and better visual outcome..