Diyabetik Maküla Ödeminde İntravitreal Ranibizumab Tedavisinde Başlangıç Maküla Kalınlığının Anatomik ve Fonksiyonel Cevaba Etkisi

The Effect of Initial Macular Thickness on Anatomic and Functional Response to Ranibizumab Treatment in Diabetic Macular Edema

Güner Özkan ÜNEY,Nurten ÜNLÜ,Dicle HAZIROLAN,MEHMET AKİF ACAR,Firdevs ÖRNEK

Özet

Amaç: Diyabetik maküla ödeminde (DMÖ) intravitreal ranibizumab tedavisinde tedavi öncesi santral fovea kalınlığının (SFK) anatomik ve görsel prognoz üzerine etkisinin araştırılması. Gereç ve Yöntem: Diyabetik maküla ödemi nedeni ile intravitreal ranibizumab tedavisi uygulanan ve en az 6 ay takibi bulunan olgular incelendi. Olguları demografik özelliklerine göre incelendi ve tedavi öncesi, 3, 6 ay ve son takiplerindeki SFK'ları ve en iyi düzeltilmiş görme keskinlikleri (EDGK) kaydedildi. Santral fovea kalınlığı 400 mm altında olan (grup 1) ve 400 µm ve üzerinde olan (grup 2) olgular anatomik ve fonksiyonel açıdan karşılaştırıldı.Bulgular: Grup 1'de 35, grup 2'de 47 gözün ortalama takip süresi 16.49±7.58 aydı. Grup 1'de olguların başlangıç, 3, 6 ay ve son takiplerindeki SFK'ları sırası ile 345.06±44.38 mm, 299.14±78.8 mm, 315.83±98.6 mm, 277.47±85 mm, grup 2'de ise 510.23±85.16 mm, 368.64±138.4 mm, 380.30±145.1 mm ve 322.23±134.15 mm idi. Gruplar arasında son takipte istatistiksel bir fark bulunmamaktaydı. Olguların EDGK'ları grup 1'de başlangıç, 3, 6 ay ve son takiplerinde sırası ile 0.63±0.47 logMar, 0.5±0.5 logMar, 0.38±0.43 logMar, 0.36±0.48 logMar, grup 2'de ise 0.72±0.4 logMar, 0.58±0.5 logMar, 0.58±0.5 logMar ve 0.55±0.42 logMar idi. Son takipte gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark mevcuttu. Sonuç: Başlangıç SFK, DMÖ'de görsel prognozu olumsuz etkileyen bir faktör olabilir. Maküla kalınlığı yüksek olan olgularda anatomik olarak başarılı sonuçlar alınabilmektedir.

Abstract

Purpose: To evaluate the effect of initial central foveal thickness (CFT) on the anatomical and visual prognosis on intravitreal ranibizumab treatment for diabetic macular edema (DME).Materials and Methods: Patients received intravitreal ranibizumab treatment for DME and having follow-up at least 6 months were evaluated. The demographic features, the CFT and best corrected visual acuity (BCVA) initially, at 3 month, at 6 month and at last follow up was recorded. The cases having CFT less than 400 µm (group 1) and having CFT 400 µm and more (group 2) were compared according to anatomical and functional outcomes. Results: The mean follow up period of 35 eyes in group 1 and 47 eyes in group 2 was 16.49±7.58 months. The CFT initially, at 3 month, at 6 month and at last follow up in group 1 was 345.06±44.38 µm, 299.14±78.8 µm, 315.83±98.6 µm, 277.47±85 µm and in group 2, 510.23±85.16 µm, 368.64±138.4 µm, 380.30±145.1 µm and 322.23±134.15 mm respectively. There was no statistical significant difference between groups at last follow up. The BCVA initially, at 3 month, at 6 month and at last follow up in group 1 was 0.63±0.47 logMar, 0.5±0.5 logMar, 0.38±0.43 logMar, 0.36±0.48 logMar and in group 2, 0.72±0.4 logMar, 0.58±0.5 logMar, 0.58±0.5 logMar and 0.55±0.42 logMar respectively. The difference between groups at last follow up was statistical significant. Conclusion: The beginning CFT may be a factor affecting adversely the visual prognosis. In cases with high macular thickness, successful anatomic results can be obtained.