Biber Gazına Maruz Kalma: Sağlık Çalışanlarının Sorumlulukları

Özet

Yaygın olarak gaz bombası ya da göz yaşartıcı bomba olarak bilinen “gösteri kontrol ajanları” uzun yıllardan beri kişisel savunma silahı olarak kullanılmasının yanı sıra dünyada toplumsal gösterilerin kontrolünde ya da savaş kimyasalı olarak kullanılmış/kullanılmaktadır. Türkiye’de toplumsal olaylarda güvenlik güçleri tarafından kullanımı tartışılan “gösteri kontrol ajanları” olarak adlandırılan maddelerden biber gazı, fiziksel güç kullanarak gösterici grupla doğrudan temasa geçmek yerine güvenlik güçlerinin daha uzak bir mesafeden, daha az güçle kalabalık grupları dağıtmasına olanak vermektedir. Biber gazının dönem dönem yarattığı yaşamsal ve tıbbi sorunlar, kullanıldığı durumların politik tartışmaları arasında görünmez bir hal alırken; ülkemizde ve dünyada bütünüyle yasaklanması sağlanmadıkça tıbbi olarak her boyutuyla irdelenmesi bilimsel bir sorumluluk olarak sürekli karşımıza çıkacak, çok önemli ve ölümcül sonuçlar doğurmaya devam edecektir. Bu noktada biber gazının meydana getirdiği sağlık sorunlarının tespiti, bireyin bakımının sağlanması, bakımın sonuçlarının değerlendirilmesi, belgelenmesi ve yaşanan deneyimlerden bilimsel sonuçlar çıkarılması sağlık çalışanlarının sorumluluğu olarak karşımıza çıkmaktadır.

Abstract

Demonstration control agents, commonly known as gas bombs or tear bombs, have been used for many years as a personal defense weapon, as war chemicals, as well as being used for controlling social demonstrations in the world. In Turkey, the tear gas, which its use as a “demonstration control agent” by the security forces in social incidents is debated, allows the security forces to fend off crowded groups at a distance using less power rather than directly contacting the demonstrating group using physical force. While the vital and medical problems that tear gas creates from time to time become invisible among the political debates of the events where it is used, it will be a scientific responsibility to investigate its all aspects medically unless it is completely prohibited in our country and the world, and it will continue to cause quite significant and fatal outcomes. At this point, it is the responsibility of the health care workers to determine the health problems caused by tear gas, to provide the care for the individual, to evaluate and document the outcomes of the care, and to draw scientific conclusions from the cases experienced.