Dergiler / Retina-Vitreus / 2006 / Cilt: 14 - Sayı: 4
Pars plana vitrektominin başarısız komplike dekolman cerrahisindeki rolü
- Dergi
- Retina-Vitreus
- Sayfa
- 285–288
- DOI
- —
Özet
Amaç: Konvansiyonel retina dekolman cerrahisi sonrası gelişen komplike retina dekolmanlı olgularda pars plana vitrektomi sonuçlarının değerlendirilmesi. Gereç ve Yöntem: Ocak 1996-Aralık 2004 yılları arasında retina dekolman cerrahisi sonrası pars plana vitrektomi uygulanan ve en az 6 ay takibi olup düzenli kontrole gelen 73 erkek, 30 kadın 103 olgunun 104 gözü çalışma kapsamına alındı. Olgular uygulanan cerrahi teknik, anatomik ve görsel başarı oranları ve komplikasyonlar yönünden retrospektif olarak değerlendirildi. Bulgular: Olguların 61’i (%58.7) fakik, 31’i (%29.8) psödofakik, 12’si (%11.5) afak idi. 87 gözde çevresel çökertme, 17 gözde ise sadece lokal çökertme vardı. Olgulara 1-3 (ort 1.32) vitreoretinal cerrahi uygulandı. Son kontrolde 75 gözde (%72.1) retina yatışık, 21 gözde (%20.2) maküla yatışık periferik retinada lokalize retina dekolmanı, 8 gözde (%7.7) retina dekole olarak değerlendirildi. 35 gözde (%33.7) görme keskinliği 0.1 veya daha iyi, 49 (%47.1) gözde 1- 4 metreden parmak sayma, 20 gözde (%19.2) el hareketi veya daha düşük idi. Sonuç: Konvansiyonel dekolman cerrahisi sonrası komplike retina dekolmanı gelişen olgularda pars plana vitrektomi, sıvı perflorokarbonlar ve gaz veya silikon yağı internal tamponadlar ile tatminkar anatomik ve fonksiyonel başarı elde edilmesi mümkündür.
Abstract
Purpose: To evaluate the results of pars plana vitrectomy in patients with complicated retinal detachment after conventional scleral buckling surgery. Materials and Methods: A hundred and four eyes of 103 patients (73 male and 30 female) who underwent pars plana vitrectomy between January 1996 and December 2004 and a minimum follow-up of 6 months were included in this study. The surgical technique used in operations, anatomic and functional results, and complications were retrospectively analysed. Results: Sixty one (58.7%) cases were phacic, 31(29.8%) were pseudophacic and 12 (11.5%) were aphacic. Eighty seven had circumferential scleral buckling and seventeen had only segmental buckling. The avarage number of vitreoretinal procedure was 1.32 (1-3). The retina was attached in 75 (72.1%) eyes in the last follow-up visit, macula was attached with a peripheral localised detachment in 21 (20.2%) eyes and the retina was detached involving macula in 8 (7.7%) eyes. Visual acuity in the final visit was 0.1 or better in 35 (33.7%) eyes, counting fingers in 49 (47.1%) eyes and the level of hand motions or worse in 20 (19.2%) eyes. Conclusion: Results of vitreoretinal surgery in cases with complicated retinal detachment after scleral buckling surgery was satisfactory with the use of perfluorocarbon liquids, gas or silicone oil tamponade in terms of functional and anatomical success.