Diyabetik Retinopati Seyrinde Optik Atrofi

MEHMET ÇITIRIK,Gökhan ERTUĞRUL,Seyhan Sonar ÖZKAN,Gökçe TAŞDEMİR ERTUĞRUL,Orhan ZİLELİOĞLU

Özet

Amaç: Kliniğimizde diyabetik retinopati nedeniyle takip edilen olgularda optik atrofi gelişme nedenlerini ve oranlarını ortaya koymak.Gereç ve Yöntem: 2006-2009 tarihleri arasında S.B. Ankara Ulucanlar Göz Eğitim ve Araştırma Hastanesi Retina biriminde diyabetik retinopati nedeniyle takip edilen ve optik atrofi saptanan 32 hasta çalışma kapsamına alındı. Olguların başlangıç ve takip muayenelerinde görme değerleri, göz içi basıncı değerleri, biyomikroskopi bulguları ve pupil dilatasyonu sonrası göz dibi muayenesi, flöresein anjiyografi ve görsel uyarılmış potansiyel testi yapılarak elde edilen bulgular değerlendirildi.Bulgular: Diyabetik retinopati tanısıyla takip edilen olgularda optik atrofi %8.1 (32/394 kişi) oranında belirlendi. Optik atrofi gelişen olguların 22'si kadın (%68.7), 10'u erkekti (%31.2). Hastaların ortalama yaşı 61.8±10.2 yıl (30-81 yıl) idi. Olguların ortalama takip süreleri 31.7±15.2 ay (766 ay) idi. Optik atrofi gelişen 10 olguda (%31.2) nonproliferatif diyabetik retinopati (NPDR), 22 olguda (%68.7) proliferatif diyabetik retinopati (PDR) bulguları mevcut idi. Diyabetik retinopati gelişiminden itibaren optik atrofi gelişme zamanı, NPDR olgularında ortalama 32.3±15.2 ay (18-56 ay), PDR olgularında ise ortalama 23.9±13.1 ay (2-54 ay) idi. PDR mevcut olan 12 olguya (%54.5) vitre içi kanama nedeniyle vitreoretinal cerrahi uygulanmıştı. Üç olguda (%9.3) glokomatöz optik atrofi varlığı belirlendi. Optik atrofi ile sonuçlanan PDR ile NPDR olgu sayıları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu (p<0.05). Sonuç: PDR olgularında optik atrofi daha sık olarak görülmektedir. NPDR olgularında diyabetik retinopatinin seyri ve argon lazer fotokoagülasyonu risk faktörü olarak dikkat çekerken proliferatif olgularda bu faktörlere ek olarak geçirilmiş vitreoretinal cerrahi ve göz içi basınç yüksekliği ön plana çıkmaktadır

Abstract

Purpose: To investigate the prevalence and the causes of optic atrophy in patients with diabetic retinopathy followed-up in our clinic.Materials and Methods: Thirty-two patients with diabetic retinopathy that were followed-up in Ministry of Health Ankara Ulucanlar Eye Hospital Retina Clinic between 2006 and 2009 were evaluated in this study. A complete ophthalmological examination including visual acuity, intraocular pressure, biomicroscobic examination findings, dilated pupil examination of the posterior segment, fluorescein angiography, and visual evoked potential were evaluated at baseline and during follow-up period. Results: Cases of optic atrophy comprised the 8.1% (32/394) of our patients with diabetic retinopathy. There were 22 female (68.7%) and 10 male (31.2%). The average age of patients was 61.8±10.2 years (30-81 years). Mean follow up period was 31.7±15.2 months (7-66 months). Nonproliferative diabetic retinopathy (NPDR) in 10 cases (31.2%) and proliferative diabetic retinopathy (PDR) in 22 cases (68.7%) were detected as etiologic causes of optic atrophy. The time of developing optic atrophy after the beginning of diabetic retinopathy was 32.3±15.2 months (18-56 months) in NPDR, and 23.9±13.1 months (2-54 months) in PDR. Vitreoretinal surgery had performed in 12 cases (54.5%) of PDR with vitreous hemorrhage. Glaucomatous optic atrophy was determined in 3 cases (9.3%). The statistically significant differences in the number of optic atrophy were noted between the PDR and NPDR (p<0.05). Conclusion: Optic atrophy was most commonly observed in cases of PDR. In cases of NPDR, the course of diabetic retinopathy and argon laser photocoagulation were notable as a risk factor, while in patients with PDR, in addition to these factors, performed vitreoretinal surgery and intraocular pressure elevation has been came into prominence