Pediatrik endoftalmi olgularında dokuz yıllık takip sonuçlarımız

Özet

Amaç: Kliniğimizde takip edilen pediatrik endoftalmi olgularında etiyoloji, kültür sonuçları, tedavi yöntemleri ve görme keskinliğini değerlendirmek. Gereç ve Yöntem: Kliniğimizde 2000-2009 yılları arasında, 16 yaşından küçük pediatrik endoftalmili olguların dosya kayıtları retrospektif olarak değerlendirildi. Kayıtlardan hasta yaşı, cinsiyeti, etiyolojik neden, uygulanan tedavi, vitreus kültür sonuçları, retina dekolmanı (RD) ya da göz içi yabancı cisim (GİYC) varlığı, cerrahi yöntem, başlangıç ve son görme keskinliği yönünden incelendi. Bulgular: Pediatrik endoftalmi tanısı konan toplam 14 olgu değerlendirildi. Ortalama yaş 63±52.1 (3-180) aydı. En sık etiyolojik neden 12 olguda (%85.8) açık göz yaralanması (AGY) idi ve endoftalmi tanısı yaralanmadan ortalama 10.9±16.1 (2-60) gün sonra konulabildi. Tüm olgulara intravitreal (İV) vankomisin- seftazidim enjeksiyonu uygulandı. Travma hikayesi olmayan 2 olgudan birinde vitreusda Toxocara pozitifliği görülürken, diğer olguda üreme tespit edilmedi. AGY olan olguların 5’inde (%41.6) vitreus kültür pozitifliği mevcut olup bunların tümü gram (+) idi. Olguların 4’ünde (%28.6) GİYC, 8’inde (%57.2) RD mevcut olup, bu olgulara semptomların başlamasından ortalama 19.9±17.3 (7-60) gün sonra vitreoretinal cerrahi uygulandı. Ortalama 18.7±19.6 (3-72) ay izlem sonunda son görme keskinliği 5 olguda parmak sayma ile 0.1 düzeyi arasında izlenirken, fitizis bulbi gelişen bir olguda ışık hissi saptanmadı. Sonuç: Pediatrik endoftalmiler sıklıkla açık göz yaralanmaları sonrası görülmekte olup retina dekolmanı sık rastlanan ciddi bir komplikasyondur. Yoğun antibiyotik tedavisi ve vitrektomiye rağmen görme prognozu kötüdür.

Abstract

Purpose: To evaluate in pediatric endophthalmitis cases’s the etiology, culture results, treatment and visual acuity of in our follow-up. Materials and Methods: Medical records of endophthalmitis in patients younger than 16 years were reviewed retrospectively between 2000 to 2009 in our clinic. Demographic data, etiology, management techniques, vitreous culture results, presence of retinal detachment or intraocular foreign bodies, surgical procedures, initial and final visual acuity were examined. Results: Fourteen cases of pediatric endophthalmitis were evaluated. Mean age of patients was 63±52.1 (3-180) months. Open ocular trauma was the most common etiology being in twelve cases (85.8%). endoftalmi tanısı yaralanmadan ortalama 10.9±16.1 (2-60) gün sonra konulabildi.After injury the mean time period was 10.9±16.1 (2-60) days, diagnosis of endophthalmitis was determined. All patients were treated with intravitreal (IV) vancomycin- ceftazidime injection. Toxocara could be detected in one of the two cases without trauma history. Five of 12 post-trauma cases (41.6%) had positive vitreous cultures all of which were Gram-positive species. Four cases (28.6%) had intraocular foreign body and eight cases (57.2%) had retinal detachments. The mean time period between realization of symptoms and vitreoretinal surgery was 19.9±17.3 (7-60) days. The mean follow-up time was 18.7±19.6 (3-72) months. The final visual acuity ranged between 0.1 and counting fingers in 5 cases, one case the phitisis bulbi developed, light perception was not determined this case. Conclusions: Open ocular trauma is the most common cause of pediatric endophthalmitis and retinal detachment is a common and serious complication. Visual prognosis is poor despite aggressive management with antibiotics and vitrectomy.