Update on surgical approaches to neovascular age-related macular degeneration

Özet

Yaşa bağlı maküla dejenerasyonu (YBMD), gelişmiş ülkelerde 50 yaş ve üzeri populasyonda görme kaybının önemli bir nedenidir. YBMD'nin bir alt tipi olan Neovasküler YMD ise daha nadir (%15) bir grubu oluşturmakla birlikte, ciddi santral görme kayıplarının %90'ından sorumludur. Yıllar içerisinde, Neovasküler YBMD tedavisine yönelik pek çok farmakolojik tedavi ve cerrahi yöntem geliştirilmiştir. Bunlar arasında anti-VEGF enjeksiyonları şu an için altın standart tedavi seçeneğidir. Cerrahi teknikler ele alındığında; ilk olarak koroidal neovaskülarizasyonun cerrahi çıkarılmasını kapsayan submaküler cerrahi yöntemleri hemorajik lezyonlar için, görme keskinliğindeki azalmanın önlenmesi açısından faydalı bulunmuştur. İkinci olarak, maküler translokasyon, özellikle retina pigment epiteli (RPE) hasarlı olan vakalarda kullanılmaya başlanmıştır. Başka bir seçenek olarak RPE transplantasyonu, otolog transplantasyon olup, başlangıçta görmede iyileşme sağlamıştır. Ancak düzelme daimi olmayıp, neovasküler YMD riskini de taşımaya devam etmektedir. İmmunolojik reaksiyonlar ve rejeksiyon ihtimali de kısıtlayıcı faktörlerdir. Submakular hemoraji boşaltılması ise diğer bir yaklaşım olup, masif submaküler hemoraji olgularında uygulanmaktadır. Son olarak, GEM çalışması, halen devam etmekte olan ve neovasküler YBMD hastalarını kapsayan bir gen tedavisi çalışmasıdır. Endostatin ve angiostatinin etkilerini inhibe etmek üzere tasarlanmış bir lentiviral vektörün subretinal alana yerleştirilmesini ele almaktadır. İntravitreal anti-VEGF enjeksiyonları şu an için altın standart tedavi yaklaşımı olmasına rağmen; cerrahi tedavi yöntemleri de özellikle submakuler hemorajisi olan, YBMD lezyonları geniş olan ya da anti-VEGF tedaviye yanıtsız vakalarda akılda tutulmalıdır.

Abstract

Age-related macular degeneration (AMD) is the leading cause of vision loss in people 50 years of age or older in the developed world. Neovascular AMD (NVAMD) is the less prevalent type (15%), but responsible for 90% of cases of severe central vision loss. Over the years, many pharmacological and surgical treatments have been developed for NVAMD, among which anti-VEGF treatments are the current standard of care. Regarding surgical techniques; firstly Submacular surgery with surgical removal of choroidal neovascularisation (CNV)' was found to be beneficial especially for hemorrhagic lesions. Secondly, Macular Translocation' came into use especially for cases with the damaged retinal pigment epithelium (RPE). Specifically full macular translocation was preferred. Another option is RPE Transplantation' which involves autologous transplantation, resulting in improved vision at the beginning. However, recovery is not persistent and there is still a risk of NVAMD. Besides, immunological reactions and rejection possibility are important limiting factors. Submacular Hemorrhage Displacement' is another approach, useful in cases complicated by massive submacular hemorrhage. Lastly, the GEM study' is an ongoing study regarding gene therapy in NVAMD and involves subretinal placement of lentiviral vector designed to inhibit the effects of both endostatin and angiostatin. Although intravitreal anti-VEGF injections are the current standard of care, surgical techniques should also be kept in our armamentarium especially for cases complicated by submacular hemorrhage or large AMD lesions, and those that fail to respond or stop responding to anti-VEGF treatment.