Erminia Dell'oro'nun yazarlarının romanlarında dilsel ödünçlemeler

Özet

Bu makale, dil ile etnik kimlik arasındaki bağlayıcı ilişki ışığında, sömürge sonrası 1938'de Asmara'da doğan İtalyan yazar Erminia Dell'Oro'nun romanlarında sözlü borçlanmaya odaklanmaktadır. İtalyan dili Eritre’de nesiller boyu sömürgeciler arasında neredeyse hiç değişmeden kalmıştır. Yerliler tarafından konuşulan dil olan Tigrinceye önem verilmemiştir ve sonuç olarak sömürgecilerin çocukları tarafından ne konuşulmuştur ne de okutturulmuştur; ancak Erminia Dell'Oro, Tigrinceyi ev hizmetçilerinden öğrenmiştir. Romanları, sıklıkla Tigrinceden gelen ödünç kelimelerle akıcı hale getirmiş çağdaş İtalyan bir yazardır. Bunun iki ana nedeni vardır: Afrika'ya ait olma durumunun altına çizmek ve İtalyancada bulunmayan kelimeler yerine Tigrince kelime kullanmak. Elde edilen dil, Erminia Dell'Oro'nun özellikle Asmara’daki problemsiz, mutlu çocukluğunu ve ergenliğini yazarken “nostaljik” olarak tanımlanabilir.

Abstract

Alla luce del rapporto indissolubile fra lingua e identità etnica, la proposta di intervento che segue si concentra sui prestiti linguistici presenti nel linguaggio dei romanzi della scrittrice postcoloniale Erminia Dell'Oro, italiana nata ad Asmara nel 1938. In Eritrea, la lingua italiana si mantiene pressoché inalterata fra i coloni per più generazioni. Il tigrino, parlato dalla popolazione locale, è considerato una lingua di scarsa importanza, di conseguenza non viene parlato né tantomeno studiato dai figli dei coloni, pertanto Erminia Dell'Oro l'apprende in modo molto superficiale dalle domestiche di casa sua. I suoi romanzi sono scritti in un italiano corrente con la caratteristica di ricorrere spesso a prestiti linguistici. Ciò avviene per due motivi principali: rimarcare l'appartenenza della scrittrice alla terra africana e compensare a una lacuna, ossia alla mancanza di un termine adeguato nella lingua italiana. Ne risulta un linguaggio che potremmo definire "della nostalgia", al cui uso Erminia Dell'Oro si abbandona soprattutto nella rievocazione dei momenti felici trascorsi ad Asmara, l'infanzia spensierata e l'adolescenza.