Dijital Oyunların Sanatsal Gücü; Konsept Tasarımı Süreci

Özet

Oyunun, tamamen biyolojik veya fiziksel bir faaliyetin sınırlarını aştığını, anlam bakımından zengin birişlevi olduğunu, oyunda yaşamın doğrudan gereksinimlerini aşan ve eyleme anlam katan bağımsız birunsurun ‘oynamak olduğunu’ savunan Johan Huizinga’ya göre oyun kültürden daha eskidir. Huizinga’nınoyun oynayan insan olarak adlandırdığı Homo Ludens varoluşundan beri hayatın gereklerinehazırlanmak, hayatın talep ettiği ciddi faaliyetlere hazırlık antrenmanı yapmak veya gevşeme ihtiyacınıgidermek için oyun oynadığını savunur.Günümüze gelindiğinde oyunun varlığını farklı şekillerde sürdürdüğünü, 1960’lardan itibaren teknolojiylebeslenerek dijital olarak evrimleşmiştir. Dijital oyunlar doğaları gereği katılımcısı (kullanıcı/oyuncu) olan, belirli kurallar ve hedefler doğrultusunda yönetilen, sanatsal gücünü ortaya koyabilenfarklı dijital platformlarda çalışan etkileşimli uygulamalardır. İnterdisipliner bir çalışmayla ortaya çıkan,pek çok alanı içinde barındıran dijital oyunlar, özellikle sanatsal gücünü kullanıcıların karşılaştığıoyunun görsel yüzü (arayüzü) aracılığıyla gösterebilmektedir. Bu çalışmada, dijital oyunların sanatolup olmadığı ve oyun konsept tasarımı sürecinin estetik değer açısından önemi irdelenmekte, sanatdünyasındaki yeriyle rolünü keşfetme üzerine tartışılmaktadır.