Mikroalbüminürisi olan tip 2 diyabetes mellituslu hastalarda azalmış miyokardiyal integrated backscatterin siklik değişkenliği

Reduced myocardial cyclic variation of integrated backscatter in microalbuminuric patients with type-2 diabetes mellitus

Özet

Amaç: Mikroalbüminüri (MA) tip 2 diyabetik hastalarda artmış kardiyovasküler mortalite ve morbidite ile birliktedir. İntegrated backscatter yöntemiyle yapılan ultrasonik doku karekterizasyonu kalp kasının yapısal ve fonksiyonel özelliklerini kantitatif olarak belirleyebilme potansiyeline sahiptir. Çalışmanın amacı MA'lü tip 2 diyabetik hastalarda miyokardiyal integrated backscatter siklik değişkenliğini (SDİBS) değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Yirmiiki diyabetik hasta (ortalama yaş 54±7 yıl) aynı yaş grubundaki sağlıklı bireylerle karşılaştırıldı (n=20). Tüm hastaların 24 saatlik idrarda albümin (İA), transtorasik ekokardiyografi ve SDİBS ölçümleri yapıldı. MA 2 farklı zamandaki 24 saatlik idrardan elde edilen MA değerlerinin ortalaması olarak değerlendirildi. 12 hastada MA bulundu ve MA(+) olarak sınıflandırıldı (İA 30 ile 300 mg/24 saat). 12 hastada İA (<30 mg/24 saat) normaldi ve MA (-) olarak adlandırıldı. SDİBS diyastol ve sistoldeki integrated backscatter değerleri arasındaki fark olarak belirlendi. Parasternal kısa eksen papiller adale seviyesinde midseptal ve midposterior bölgeler SDİBS değerlerini elde etmek amacıyla kullanıldı. Bütün değerler ortalama±standart sapma olarak verildi. Gruplar arasındaki eşleştirilmemiş verilerin karşılaştırılması Kruskal Wallis ve Mann-Whitney U testi ile yapıldı. "P" değerinin <0.05 olması istatistiksel açıdan anlamlı kabul edildi. Bulgular: Diyabetik hastalarda diyastolik fonksiyon bozukluğu saptandı. MA (+) gruptaki her iki bölgedeki miyokardiyal SDİBS değerleri MA (-) ve sağlıklı bireylerdeki SDİBS değerlerine göre belirgin derecede azdı (p<0.01). Sonuç: Azalmış SDİBS diyabetik mikroalbüminürik hastalarda intramural kardiyak fonksiyon bozukluğunun önemli bir göstergesi olabilir ve miyokarddaki yapısal değişiklikleri önceden belirleyebilir.

Abstract

Aim: Microalbuminuria (MA) has been associated with increased cardiovascular mortality and morbidity in type 2 diabetic patients. Ultrasonic tissue characterization, based on the measurements of integrated backscatter, has the potential to provide quantitative information which could characterize the functional and structural state of cardiac muscle. The purpose of this study was to determine the myocardial cycle-dependent variation of integrated backscatter signal (CVIBS) in diabetic patients with MA. Material and Methods: A group of 22 diabetic patients (mean age 54±7 years) were studied with a group of age comparable healthy subjects (n=20). All patients underwent urinary albumin excretion (UAE) measurements, left ventricular (LV) echocardiographic examination and CVIBS. MA was evaluated as mean value of 24-hour UAE from two separate 24-hour urine collection. MA was found in 12 patients, classified as MA (+) [UAE 30 to 300 mg/24 h]; 12 patients had normal UAE (< 30 mg/24 h) and were classified as MA (-). CVIBS was defined as the difference in integrated backscatter (IB) values between systole and diastole. Midseptal and midposterior at the papillary muscle level were used to obtain CVIBS in the parasternal short-axis view. All values were given as mean±standart deviation. Groups were compared by Kruskal-Wallis and Mann-Whitney U test for unpaired data. Differences were considered significant at p<0.05. Results: Diastolic dysfunction was found in diabetic patients. The myocardial CVIBS values in MA (+) group were significantly lower than the CVIBS values in MA (-) diabetic patients and healthy subjects (p<0.01) at two regions. Conclusion: Decreased cardiac CVIBS may be considered as a valuable parameter in identification of intramural myocardial dysfunction and it may help to define the presence of early myocardial structural abnormalities in diabetic microalbuminuric patients.