Dergiler / Mikrobiyoloji Bülteni / 2003 / Cilt: 37 - Sayı: 2
Antinükleer antikorların saptanmasında kullanılan yöntemlerin karşılaştırılması
- Sayfa
- 171–178
- DOI
- —
Özet
Romatolojik hastalıkların çoğunda bir veya daha fazla sayıda otoantikorlar oluşmaktadır. Otoantikorları saptamak için indirek immünofloresan antikor (İFA) testi en eski ve en yaygın kullanılan yöntemdir. Son yıllarda rutin laboratuvarlarda ticari enzim immünoassay (EIA) ve immünoblot (İB) yöntemleri de kullanıma girmiştir. Çalışmamızda bu yöntemlerin etkinliğinin karşılaştırılması amacıyla antinükleer antikor (ANA) test istemi ile laboratuvarımıza gönderilen 46 erkek ve 75 kadın hastaya ait 121 serum örneğinde eş zamanlı olarak testler çalışılmış ve sonuçlar değerlendirilmiştir. İFA yönteminde HEp-2 ve Crithidia lucillae hücreleri, EIA ve İB yönteminde ise iki farklı üretici firmaya ait kitler kullanılmıştır. İFA referans yöntem kabul edildiğinde, diğer yöntemlerin duyarlılık ve özgüllük değerleri sırasıyla; ANA-EIA için %82-100 ve %84-100, ANA-İB için %48-54 ve %98-100 olarak bulunmuştur. Anti-dsDNA'nın saptanmasında ise, ElA'in duyarlılığı %66-100, özgüllüğü %97-98, İB'ın duyarlılığı %50-66, özgüllüğü %86-100 olarak belirlenmiştir. İFA yöntemi ile uyumluluk oranlarının, ANA-EIA için %82-90, ANA-İB için %74, anti-dsDNA-ElA için %96-97 ve anti-dsDNA-İB için %84-98 olduğu saptanmıştır. Çalışmamızda elde edilen veriler doğrultusunda, İFA yönteminin, ANA ye anti-dsDNA antikorlarının tespitinde primer test olarak kullanılması, EIA ve İB yöntemlerinin ise antijen tiplerinin ayırdedilmesi ve konfirmasyon amaçlı uygulanması gerektiğini düşünmekteyiz.
Abstract
The production of one or more autoantibodies in the majority of rheumatic diseases is a common clinical finding. Indirect immunofluorescent antibody (İFA) test is the former and widely used method in detecting autoantibodies. Recently, commercial enzyme immunoassays (EIA) and immünoblot (IB) assays are avaible for the routine laboratories. The aim of this study was to compare the efficacies of these methods in 121 sera samples which were collected from 46male and 75 female patients, of whom antinuclear antibody (ANA) testing were requested by clinicians. AH the samples were simultaneously studied by İFA with HEp-2 and Crithidia lucillae cells, and by two different commercial kits of EIA and IB, and the results were evaluated. When İFA is accepted as reference method, the sensitivities and specificities of the other methods were found as follows, respectively; 82-100% and 84-100% for ANA-EIA, 48-54% and 98-100% for ANA-IB, 66-100% and 97-98% for anti-dsDNA-ElA, and 50-66% and 86-100% for anti-dsDNA-IB. The agreement rates of ANA-EIA, ANA-IB, anti-dsDNA-ElA and anti-dsDNA-IB methods with İFA were detected as 82-90%, 74%, 96-97%, and 84-98%, respectively. As a result, it may be concluded that İFA test should be used as a primarily test for the detection of ANA and anti-dsDNA autoantibodies, while EIA and IB methods are useful for antigen differentiation and confirmation of the results.