Grup G streptokoklarda makrolid direnç fenotip ve genotipleri

Özet

Grup G streptokoklar (GGS), farenjitin başlıca bakteriye! etkenleri arasındadır. Bu çalışmada, boğaz sürüntülerinden izole edilen 57 adet GGS'un penisilin ve eritromisine duyarlılıkları NCCLS disk difüzyon testi ile, eritromisine dirençli izolatların direnç fenotipleri üç disk yöntemi ile, dirençten sorumlu genler ise mefA, ermA, ermA-subclass ermTR ve ermB primer çiftleri kullanılarak polimeraz zincir reaksiyonu (PZR) ile araştırılmıştır. Aynı izolatların eritromisin ve klindamisin için minimum inhibitör konsantrasyon (MİK) değerleri, NCCLS ağar dilüsyon yöntemiyle ve diğer bazı antibiyotiklere duyarlıkları NCCLS disk difüzyon yöntemiyle belirlenmiştir. İzolatların tamamı penisiline duyarlı, 8'i (%14) eritromisine dirençli bulunmuştur. İzolatların 3'ünde (%37.5) M fenotipinde (14 ve 15 üyeli makrolidlerle sınırlı direnç) ve 5'inde (%62.5) İMLS (indüklenebilir makrolid-linkozamid-streptogramin B direnci) fenotipinde direnç saptanmıştır. M fenotipi gösteren izolatların tamamında mefA, İMLS izolatlarının 3'ünde ermTR saptanırken, 2'sinde araştırılan 4 gen determinantından hiçbiri saptanamamıştır. M ve İMLS fenotipleri için eritromisin ve klindamisinin MİK aralıkları sırasıyla 4, 4-128 $mu$g/ml ve $leq$ 0.06-0.125, 0.25 $geq$128 $mu$g/ml olarak belirlenmiştir. Eritromisin dirençli izolatların tamamında tetrasiklin direnci saptanmıştır. Hastanemizdeki GGS'larda saptanan makrolid direnç oranının (%14) yüksekliği dikkat çekici bulunmuş, ancak bunun çok merkezli ve daha yüksek sayıda izolat içeren çalışmalarla doğrulanması gerektiği kanısına varılmıştır.

Abstract

Group G streptococci (GGS) are among the bacterial causes of pharyngitis. in this study, a total of 57 GGS strains isolated from throat swabs were initially screened by NCCLS disk diffusion test for penicillin and erythromycin susceptibilities. Phenotypes of the erythromycin resistance were determined by a triple-disk test and the responsible genes were sought by polymerase chain reaction (PCR) using mefA, ermA, ermA-subclass ermTR and ermB primer sets. Erythromycin and clindamycin minimal inhibitory concentrations (MIC) of the resistant isolateswere measured by NCCLS ağar dilution method, while susceptibility rates to some other antibiotics were determined by the disk diffusion test. All isolates were found susceptible to penicillin, and 8 (14%) were resistant to erythromycin. Of the resistant isolates, 3 (37.5%) expressed M phenotype and 5 (62.5%) had inducible macrolide-lincosamide-streptogramine B resistance (İMLS). All M isolates had mefA determinant. Of non-M isolates, 3 (37.5%) had subclass ermTR. in 2 (25%) isolates none of the four gene determinants was detected. MIC ranges of erythromycin and clindamycin for M and İMLS phenotypes were 4, 4-128 $mu$g/ml and $leq$ 0.06-0.125, 0.25- $geq$128 $mu$g/ml, respectively. All the erythromycin-resistant isolates were also resistant to tetracycline. The high macrolide-resistance rate of GGS in our hospital deserves attention, however this finding should be confirmed by multicentre studies including more representative isolates.