Semptomatik hastaların genital sürüntü örneklerinde hücre kültürü, DFA ve PCR yöntemleriyle chlamydia trachomatis'in araştırılması

Investigation of chlamydia trachomatis with cell culture, DFA and PCR methods in the genital swab samples of symptomatic patients

Özet

Tüm dünyada cinsel yolla bulaşan bakteriyel hastalıklardan en yaygın olanı Chlamydia trachomatis enfeksiyonlarıdır. C.trachomatis, trahom ve yenidoğan inklüzyon konjunktiviti gibi göz enfeksiyonlarına, yenidoğanlarda pnömonilere, genitoüriner sistem enfeksiyonlarına ve süpüratif inguinal adenitle karakterize lenfogranüloma veneruma yol açabilmektedir. Bu çalışmada, genital enfeksiyon ön tanısıyla mikrobiyoloji laboratuvarına gönderilen klinik örneklerde C.trachomatis varlığının, hücre kültürü, direkt floresan antikor (DFA) ve polimeraz zincir reaksiyonu (PCR) yöntemleriyle araştırılması amaçlanmıştır. Çalışmaya, Şubat-Mart 2010 tarihinde genital akıntı yakınmasıyla hastanemize başvuran 50 (49 kadın, 1 erkek) erişkin hastadan alınan sürüntü örnekleri dahil edilmiştir. Örneklerde C.trachomatis antijeni ticari bir DFA (PathoDx, Remel, ABD) yöntemiyle araştırılmış; etkenin izolasyonunda ise mikroplaklarda hazırlanan McCoy hücre kültürleri kullanılmıştır. Hücre kültürlerinde C.trachomatis üremesi DFA ve iyot boyama yöntemleri ile doğrulanmıştır. Örneklerde C.trachomatis DNA varlığının araştırılması için ticari bir PCR yöntemi (Chlamydia trachomatis 330/740 IC; Sacace, İtalya) kullanılmıştır. Çalışmamızda, 50 sürüntü örneğinin 4 (%8)ünde DFA ile, 1 (%2)inde hücre kültürü ile ve 1 (%2)inde de PCR ile pozitiflik saptanmıştır. Her üç yöntemle de pozitif bulunan tek örneğin, çalışmadaki erkek hastaya ait üretral sürüntü örneği olduğu izlenmiştir. Sadece DFA ile pozitifliğin saptandığı üç servikal sürüntü örneği ise yalancı pozitif olarak değerlendirilmiştir. Hücre kültürü referans olarak alındığında DFA yönteminin duyarlığı %100, özgüllüğü %94; PCR yönteminin duyarlılığı ve özgüllüğü %100 olarak belirlenmiştir. Sonuç olarak, hücre kültürü altın standart olarak yerini korumakla birlikte, zaman alıcı olması ve uygulama güçlüğü nedeniyle daha hızlı ve güvenilir olan PCR yönteminin, koşullar ve olanaklar dahilinde, C.trachomatis enfeksiyonlarının tanısında kullanılabileceği düşünülmüştür. Rutin klinik laboratuvarlarda pratik ve ucuz olması nedeniyle tercih edilen DFA yönteminde ise, yalancı negatif ve yalancı pozitif sonuçların önlenebilmesi açısından, örneğin kaliteli olmasına, değerlendirmenin deneyimli personel tarafından yapılmasına ve her çalışmada kalite kontrollerinin kullanılmasına özen gösterilmesi gerektiği akılda tutulmalıdır.

Abstract

Chlamydia trachomatis infection is considered the most prevalent bacterial sexually transmitted disease worldwide. C.trachomatis causes eye infections such as trachoma and newborn inclusion conjunctivitis, newborn pneumonia, genitourinary system infections and suppurative inguinal lymphadenitis namely lymphogranuloma venerum. The aim of this study was to investigate C.trachomatis by direct fluorescent antibody (DFA), polymerase chain reaction (PCR) and cell culture methods in the clinical samples sent to the microbiology laboratory with the prediagnosis of genital infections. A total of 50 swab samples obtained from adult patients (49 female, 1 male) who were admitted to Erciyes University Hospital, Kayseri, Turkey between February-March 2010, were included in the study. C.trachomatis antigens were investigated by a commercial DFA (PathoDx, Remel, USA) method. McCoy cell cultures prepared in microplate wells were used for the isolation of C.trachomatis. The growth of C.trachomatis in cell cultures was confirmed by DFA and iodine staining methods. C.trachomatis DNA was investigated by commercially available PCR (Chlamydia trachomatis 330/740 IC; Sacace, Italy) method. In our study, 4 (8%) of the 50 swab samples were found positive with DFA, 1 (2%) was positive with cell culture, and 1 (2%) was positive with PCR. The only sample that gave positive results with all of the three methods was an urethral swab. Three cervical swab samples that were found positive only with DFA method was evaluated as false positivity. When cell culture was considered as the reference method, the sensitivity and specificity of DFA method were estimated as 100% and 94%, respectively, while those rates for PCR were 100% and 100%, respectively. In conclusion, although cell culture is still the gold standard in the diagnosis of C.trachomatis. infections, since it is time consuming and difficult to apply, more rapid and reliable PCR methods may be applied in diagnosis. DFA method which is practical and cheap, is preferred largely in routine laboratory practice. However, false negative and false positive DFA results should be prevented by the maintainence of good quality clinical specimens, evaluation of the test by experienced personnel and use of quality control samples in each run.